|
|
|
Meer weten over Stockholm? Ga naar CitySpotters Stockholm
Ga naar onze fotocollages vanHOTEL IBIS VAN ACCOR Nog geen uur later hebben we de voorsteden van Stockholm bereikt. Daar vinden we een tamelijk onbezet tweesterrenhotel Ibis (van de keten Accor), waar we voor twee nachten een kamer reserveren. De auto kunnen we voor de ingang parkeren. Op advies van de receptioniste rijden we het stadje in om te eten. We vinden het restaurant nabij het station niet direct, Jos moet er zelfs de auto voor uit. Dat is overigens wel de moeite waard, want het Wirtshus blijkt goede kost te serveren (vis en biefstuk) met een stevig glas bier. Het zaakje wordt door een tweetal Turken gerund die bijzonder verrast zijn door Jos’ kennis van hun taal. De volgende dag komen we hier terug, maar dan wel op het terras vanwege het zonnige weer. GRATIS INTERNET In bijna alle Zweedse en Noorse hotels kun je in de lobby gratis internetten. Jos checkt dan ook regelmatig zijn e - mailbox en bekijkt zijn websites. Vanavond stuurt hij berichten met vakantiegroeten en gezondheidswensen naar Ger en Door (Ger heeft namelijk enkele tia’s achter gehad) en Dorine H.. Deze is met haar man een weekje in Trondheim bij haar aldaar wonende en bij Statoil werkende dochter op bezoek geweest. We hebben elkaar daar op tien dagen na gemist.
MET DE TREIN NAAR DE STAD Het ontbijt is in dit tweesterrenhotel kwalitatief een stuk minder, maar toch nog voldoende. Na bij de balie enige info ingewonnen te hebben, vertrekken we naar het station. Jawel, we hebben besloten vandaag met de trein naar het centrum te gaan. Jos maakt een praatje met de vriendelijke lokettist, een jongeman uit Rawalpindi, Pakistan. Binnen tien minuten staan we in het hartje van Stockholm.
GAMLA STAN Vanuit het hoofdstation lopen we rechtstreeks naar Gamla Stan, het oude centrum op een eilandje. De stad is ruim van opzet, met veel kanalen en dus ook tal van bruggen. We passeren het operagebouw, een theater en het rijksdaggebouw. Bij het Koninklijk Paleis, een reusachtige steenklomp met weinig uitstraling, is men net bezig met de voorbereiding van de aflossing van de wacht. Daar gaan we niet op wachten. Busladingen vol toeristen komen aan, vooral afkomstig van cruiseschepen. Gamla Stan is dan ook behoorlijk toeristisch, de oude sfeervolle straten zijn verstopt met slenterend toeristenvolk. Restaurantjes en souvenirshops rijgen zich aaneen. Men moet oppassen dat dit circus de authenticiteit van de wijk aantast, voor zover dit nog niet gebeurd is tenminste.
HET VÅSA MUSEUM We lopen naar een ander eiland om de veerboot naar het Våsa—Museum te nemen. We missen hem op enkele seconden na. Ook de tweede boot missen we. We blijken geen kaartjes gekocht te hebben (normaal kun je die in Scandinavië op de boot zelf kopen), dus Jos in de rij voor tickets. Dat duurt zo lang dat de boot zonder ons vertrekt. Vooral veroorzaakt door: Amerikanen die zo’n luttel bedrag (zegge en schrijve €4) met de credit card willen afrekenen, bejaarden die korting willen met hun 65+pas, studenten idem met hun studentenkaart, toeristen met hun Stockholm-kaart, senioren die nadere informatie vragen met een rij wachtenden achter hun… Enfin, een half uur later dan gepland kunnen we pas vertrekken. Jos bekijkt ondertussen de buurt en maakt foto’s.
ZEER DE MOEITE WAARD De ingang van het Våsa - Museum moeten we even zoeken. Hoge entreeprijs, maar dat is het wel waard. Dit is een van de toeristische hoogtepunten van de stad. We kijken onze ogen uit en bewonderen de volharding waarmee men dit schip uit de 17e eeuw niet alleen gebouwd heeft, maar ook waarmee men het in zo’n tien jaar tijd geborgen en gerestaureerd heeft. We zijn zeer onder de indruk. Het is er druk, alle nationaliteiten zijn hier vertegenwoordigd, onder andere ook veel Nederlanders. Achteraf blijken we toch nog enkele onderdelen van de expositie gemist te hebben.
WALLENBERG EN SYNAGOGE We varen terug naar de stad langs de Strandgatan met tal van prachtige paleisjes en statige herenhuizen. Via een monument voor Raoul Wallenberg (de diplomaat die in de oorlog duizenden Hongaarse Joden heeft gered en zelf in de sovjet - Goelag Archipel verdwenen is) en vlak daarbij een netjes opgekalefaterde synagoge bereiken we de Kungstrådgard, een groot plein (uiteraard met ruiterstandbeeld en fontein) waar we op een terras dure koffie drinken en nog duurdere baguettes met brie en salami nuttigen.
RITTERHOLMEN GRAFMONUMENTEN Terug naar Gamla Stan, nu de andere kant aan de oevers van het meer. Daar ligt de kerk van Ritterholmen waar leden van de Zweedse koninklijke familie liggen begraven. Opmerkelijk zijn de herdenkingsschilden aan de wand van pakweg alle groten van de aarde van de laatste eeuwen: onze oud-koninginnen Wilhelmina en Juliana, koning Boudewijn, koning Hoessein van Jordanië, keizer Hirohito, staatshoofden zoals de Gaulle en Mitterand, Helmut Kohl, maar ook generalissimo Tsjang Kai Tsjek en andere dubieuze figuren. Ze hebben allemaal een Zweedse koninklijke onderscheiding ontvangen, vandaar die eer. De cryptes zijn er tamelijk sober en nauwelijks toegankelijk, net zoals de hele kerk trouwens. Aan de ingang moet enkele euro’s entree betaald worden. Buiten blijven we even op een bankje van het zonnetje genieten voor we terugkeren naar het station.
BIERTJES EN TV-FILM Om 5 uur staan we weer in onze buitenwijk. We haasten ons naar het terras van het Wärtshus van gisteren. Na de biertjes blijven we hier ook nog eten. Terug in het hotel kijken we naar een film met Kevin Costner die als body guard optreedt voor een zwarte rockdiva en daarop verliefd wordt (of beter: zij op hem…)
PALEIS DROTTNINGHOLM
|
 |
 |
Drottningholm (Stockholm)Schitterend voorbeeld van Zweedse macht en rijkdom in de barokperiode Drottningholm is een weelderig barokpaleis, rijk aan architectonische details. Het is een van de koninklijke paleizen van Zweden en momenteel de residentie van de koninklijke familie. Drottningholm werd in 1662 gebouwd door de koningin-weduwe Hedwig Eleonora. De opdracht ging naar meesterarchitect Nicodemus Tessin de Oude, maar na zijn dood werd het project afgerond door zijn zoos Nicodemus Tessin deJonge. De wilskrachtige Eleonora wenste dat haar paleis niet alleen indrukwekkend zou worden, maar ook de Zweedse macht uitstraalde, die sinds de Vrede van Westfalen sterk gegroeid was. Als regentes van de minderjarige koning Karel XI van Zweden had zij zeggenschap over alle zaken betreffende het koninklijk huis en kon ze dergelijke grote bouwprojecten ondernemen. In 1744 kwam Drottningholm in handen van Louisa Ulrika van Pruisen, toen zij in het huwelijk trad met Adolf Frederik van Zweden. Onder haar supervisie werd het hele interieur verfraaid. Elke kamer werd opnieuw gedecoreerd in een verfijnde rococostijl. Ook het theater werd herbouwd en opnieuw gedecoreerd met schitterend stucwerk, papier-maché en schilderwerk. Tevens liet Louisa Ulrika in 1753 een Chinees paviljoen neerzetten, gebouwd in Franse rococostijl met decoraties in Chinese en Oriëntaalse stijl, zoals de mode in die tijd voorschreef. Behalve het theater en het Chinese paviljoen omvat het paleis ook een kerk (die nog steeds in gebruik is) en twee prachtig aangelegde tuinen die grotendeels opengesteld zijn voor het publiek: een baroktuin met brede lanen en een Engelse tuin met vijvers, stromen, bruggen en fraaie doorkijkjes.
Drottningholm is een van de mooiste Noord-Europese vorstelijke
paleizen uit de 17e en 18e eeuw |
INFO IN HET DUITS
Drottningholm, Insel der KöniginnenAuf der "Insel der Königinnen" wurde im 17. Jahrhundert das Schloss von einer Königin, Hedwig Eleonora, erbaut. Eine halbe Stunde von Stockholm entfernt, ist es heute der Wohnsitz von Königin Silvia und König Carl XVI Gustav. In der reizvollen Wasserlandschaft am Mälarsee gelegen, vereinen sich hier Kultur und Natur aufs schönste. Der Film führt durch das Ensemble von Schloss, Chinaschlösschen und Schlosstheater und zeigt die Vielfalt verschiedener Stilformen: Barock, Rokkoko und Frühklassik. Im Theater mit der original erhaltenen Bühnenmaschinerie finden jeden Sommer Festspiele statt, die die große Theatertradition bis heute lebendig erhalten. Daten & Fakten Kulturdenkmal: »Versailles des Nordens« und Wohnsitz der königlichen Familie mit dem historischen Schloßtheater nebst 30 Originalbühnenbildern UNESCO-Ernennung: 1991 1661 Brand eines Vorgängerbaus 1662-1700 Neubau eines Schlosses nach Plänen von Nicodemus Tessin d. Ä. 1690-99 Bau der Schloßkapelle um 1700 Anlage des französischen Gartens 1744 Schloß im Besitz der preußischen Prinzessin Lovisa Ulrika 1750 Anlage eines Rokokogartens beim Chinesischen Pavillon 1763-69 Bau des Chinesischen Schlößchens 1766 Vollendung des Schloßtheaters 1777 Übernahme durch den Staat 1791 Bau des »Gotischen Turms« 1850 neue Ausstattung des Reichssaales 1906-13 Restaurierung 19.1.1922 nach Restaurierung des Schloßtheaters Aufnahme des Spielbetriebes 1974 Wiederherstellung der Marmorierung der Treppenhauswände |
INDUSTRIESTEDEN
We vervolgen onze weg op zoek naar de autosnelweg, de E4 of de E 20. Die kunnen we alleen bereiken door een ferry /veerboot te nemen, gelukkig varen die met een hoge frequentie. Daarna volgt een rit waarbij we behoorlijk kunnen doorkachelen. Het aanvankelijke weldadige zonnetje maakt regelmatig (zo om het half uur) plaats voor een korte plensbui. We passeren industriesteden zoals Södertalje (lucifers en Scania Vabis) en een hele ris steden waarvan de namen allemaal eindigen op –köping: Nyköping, Norrköping, Jönköping en Linköing. Hier liggen de fabrieken en hoofdvestigingen van wereldconcerns als Ikea, Asean Brown Bovery en Huskvarna. Het land is hier plat, sterk bebost met naaldwouden en overal liggen meren te glinsteren. We stoppen ergens halverwege voor broodjes en koffie.
MOTEL IN HELSINGBORG
Pas tegen half zeven bereiken we de provincie Skåne met het stadje Helsingborg. Aan de rand van de stad vinden we een bescheiden motel, we krijgen er een kamer die zo te ruiken al heel lang niet meer in gebruik is geweest. We eten op een terras aan een pleintje in een woonwijk uit de jaren zestig / zeventig. ‘The food is good’ en de prijzen alleszins redelijk. Buiten de stadscentra, waarin we nolens volens regelmatig vertoeven, en op het platteland ligt het prijspeil een stuk lager. Ze zijn te vergelijken met Nederlandse prijzen, in de horeca tenminste.
Ga
naar onze fotocollage van