BONJE BIJ BANK

‘s Morgens zouden we eerst gaan wandelen, maar voor alle zekerheid (we hadden niet veel geld meer contant) wipten we een bank binnen om traveller's cheques te verzilveren. En toen begon het gedonder. De bankemployés kenden wel zo'n soort cheques, maar niet die van Thomas Cook. Jos had al getekend en eiste dat zij met geld over de brug kwamen, vergeefs. Hij begon steeds luider in zijn toeristen­Turks (natuurlijk sprak er weer niemand een of andere Europese taal) te debatteren en trok zo allerwegen aandacht. In een mum van tijd werd hij omringd door politieagenten en leden van het gewapende bewakingspersoneel. Gelukkig liep het niet zo'n vaart dat hij opgepakt werd. Op ons advies trok een van de bankbedienden de stoute schoenen aan om het hoofdkantoor van de Akbank in Istanbul te bellen. En jawel hoor, daar werd hem te verstaan gegeven zo rap mogelijk uit te betalen. Ondertussen zaten wij in een hoekje te wachten, voorzien van geparfumeerde sigaretten en glaasjes thee.

DM 400 in Turkse valuta rijker ontbeten we op een terras bij de haven. Jos, die de gelegenheid te baat nam om kaarten naar thuisblijvers te schrijven, werd na het derde glas thee uit de samovar onpasselijk en beende gehaast weg op zoek naar een toilet. Hij kwam niet ver; tien meter verderop gaf hij luidruchtig over in de struiken. De ademnood die hem ‘s nachts in zijn greep had gehouden, brak hem nu op. Van nu af aan moest hij uitkijken dat hij niet aan een bronchitisaanval ten offer viel.

ZWARTE ZEE

Vroeg in de middag zwierven we langs de rotskust. Het water van de Zwarte Zee was wild en sloeg zijn golven met oerkracht tegen de steile kust te pletter. Jos kreeg bij het fotograferen van dit natuurgeweld zo'n golf over zich heen en moest met een nat pak verder, een en ander tot groot vermaak van Clim. We beklommen de rotswand, slenterden wat in de "bovenstad" (waar het stadion van "Zonguldak Spor", eredivisievoetbalclub, en een technisch lyceum lag) en gingen tenslotte in de "benedenstad" halve haan eten, een idee van Clim.

Om een uur of drie waren we weer in het hotel voor een middagdutje. Daarna gingen we de andere kant van de stad verkennen. In een van de sloppen dronken we sinas. Het marktgebeuren (elke dag is er markt) maakten we mee met enige gêne, we hadden weer eens veel bekijks en het gefluisterde "Bak, Almanlar!" ("Kijk, Duitsers!) was niet van de lucht. Naast de markt lag ook de ingang van een van de grootste steenkoolmijnen in de omtrek. Het afval hiervan werd gewoon langs de kust gestort.

AL ONZE  ANDERE  REISVERSLAGEN

ALASKA  /  ANDALUSIË   / ARGENTINIË   /   AUSTRALIË   /  AVONTUREN  /  BALI   /  BELGIË  /  BELIZE   /   CANADA   /   CALIFORNIË   /   CHILI   /   CHINA   /   CUBA   /   CURAÇAO   /   CYPRUS   /   DENEMARKEN   /   DUITSLAND   /  ECUADOR   /   EGYPTE   /   ENGELAND   /  ESTLAND  /   FINLAND   /  FOTOSITE  /  FRANKRIJK  /  GUATEMALA   / HONGARIJE   /  INDIA -NOORD   /   INDIA -ZUID   /   INDIA -RAJASTHAN   /   IRAN  /   ISRAËL  /   ITALIË   /  JAVA   /  JORDANIË   /   KRETA   /   KROATIË   /  LETLAND   /   LITOUWEN   /   MADEIRA   /   MALEISIË   /   MALLORCA   /  MALTA  /   MAROKKO   /   MEXICO 1    /   MEXICO 2  /  NEPAL   /   NEW YORK   /   NOORWEGEN   /   OEZBEKISTAN   /  OOSTENRIJK  /   PARAGUAY   /   PERU   /   POLEN   /   REISFOTO'S   /  RUSLAND   /   SCANDINAVIË   /   SICILIË   /   SINGAPORE   /   SLOVENIË   /  SLOWAKIJE /   SRI  LANKA   /   SUMATRA   /   SYRIË   /   THAILAND   /  TSJECHIË   /   TUNESIË   /   TURKIJE 1   /   TURKIJE 2   /   UNESCO - SITE   /   URUGUAY   /   USA    /   ZUID-AFRIKA  /   ZWEDEN