|
|
CHARLEROI
REIS BORINAGE , KARNAVAL 2010 Het is pas halverwege de middag als ik alvast de stad in ga. Ze bestaat eigenlijk uit twee delen: de Benedenstad en de Bovenstad. De laatste is de eigenlijke citadel, gebouwd door de 17de-eeuwse vestingbouwmeester Vauban. Acht straten komen boven op de top bij elkaar in een stervormig plein, de Place Charles II. In de benedenstad, met name rond Parc Reine Astrid, bevinden zich nog veel art deco-huizen uit het begin van de 20e eeuw. Ik bezoek de basiliek Saint Christophe boven op de heuvel, een koepelkerk met een modern maar smaakvol goudkleurig mozaïek.
Slide show Charleroi Stadhuis
De tweede dag van mijn verblijf sta ik om kwart voor acht op, net zoals alle daaropvolgende dagen. Om negen uur heb ik dan meestal mijn ontbijtbuffet achter de rug en begin ik met mijn dagprogramma. Ik ben dus steeds relatief vroeg op pad. Ik bezoek eerst het station om de treinenloop naar Luik, Lille, Bergen en Doornik te bestuderen. Mooi glas-in-lood-raam in de stationshal. Het is koud buiten, er ligt nog veel sneeuw. Ik trek mijn handschoenen niet aan, want daarmee kan ik niet zo goed fotograferen. Op de brug over de Sambre staan bronzen standbeelden van een mijnwerker en een smid, symbool voor de voormalige nijverheid en de zware industrie van de streek. Andere symbolen daarvan zijn de talloze terrils ofwel mijnsteenbergen (ik lees ook wel eens slakkenheuvels, in het Engels 'shag heaps') die soms tot aan de stadsrand komen, je ziet ze bijna overal opdoemen. In het Maas-Sambrebekken schijnen er meer dan tweehonderd te liggen. Standbeelden van stripfiguren Tegen de klok in maak ik een rondje door de stad. Veel foto’s maak ik van
Jugendstil - panden en van de beelden van een viertal stripfiguren (Lucky Luke
met Jolly Jumper, Robbedoes en Kwabbernoot, de Marsupilami) die op pleinen langs
een boulevard staan. Een negentiende-eeuwse kazerne doet dienst als museum, maar
is gesloten. In het noorden van de bovenstad wonen en werken veel allochtonen.
Daar staat een zuil met een engel erop, een monument voor de gevallenen uit de
Eerste Wereldoorlog. Later heeft men er met een ander lettertype ook die van de
Tweede Wereldoorlog in de eer laten delen. Ik koop bij een tabakshandelaar uit
Tunesië drie verschillende soorten zware shag, die zijn hier een stuk goedkoper
dan in Nederland. In een art-nouveau stamineeke met eenvoudig volk drink ik een
cappuccino waar ik een complete bak slagroom bij geserveerd krijg, specialiteit
van het huis blijkbaar want iedereen bestelt die. Ik maak een omweggetje naar de
universiteit, die hier het Institut Superieure de Technique heet. Zwaar
verwaarloosd dit gebouw, een van de monumentale bijgebouwen is beklad met
graffiti en is waarschijnlijk niet meer in gebruik, zonde.
Karnaval: Mardi Gras Op dinsdag blijf ik weer in Charleroi, het is dan mardi gras ofwel vette dinsdag, het hoogtepunt van de karnaval. Dat wordt pas echt duidelijk op het centrale plein voor het stadhuis, waar grote groepen gilles ondersteund door monotone trommelritmes houterig in een kring staan te dansen. Een van die carnavaleske groepen noemt zich de Inca’s, maar dat schijnt historisch een miskleun te zijn. Echt opvallend vind ik de luiers die ze rondom hun hoofd gebonden hebben. Voor de ingang van het stadhuis staan hoogwaardigheidsbekleders de festiviteiten gade te slaan. Er worden veel ballonnen verkocht, vooral door onguur uitziende Noordafrikaanse types. Ik wil vervolgens wat musea gaan bezoeken, maar die zijn allemaal gesloten, onder andere het Palais des Beaux Arts (Paleis voor Schone Kunsten) en het Glasmuseum waar ik ronddwaal tussen de bouwvakkers tot een soort directrice me uitlegt dat het museum al jaren geleden verplaatst is naar een stadje in de buurt. Slide show van Karnaval in Charleroi
Tijd voor koffie. Als ik op het caféterras van een sigaretje aan het genieten
ben krijg ik gezelschap van een man die me in het Frans aanspreekt. Maar hij
blijkt ook goed Nederlands te kunnen praten, hij had een Nederlandse moeder en
een Waalse vader. Hij is geboren in de Kongo, was ooit leraar en is nu manager
in– en verkoop bij een of ander concern. Hij heeft een internationale school
doorlopen. We klagen wat over het rookbeleid en wisselen ervaringen uit over de
architectuur van de binnensteden. Hij beweert ook dat de frictie tussen de Walen
en de Vlamingen vooral door de politici voor eigengewin in stand wordt gehouden.
Enfin, en dan wordt het terras overstroomd door dorstige gilles en verliezen we
het contact.
De vorige avond heb ik ook al bij een Turkse snack (vroeger friettent of cafetaria genoemd) gegeten en wel gewoon frites met een frikadel. Ze hebben voornamelijk lokale producten in het assortiment, hoewel de kebab en de döner niet ontbreekt. De oudere vrouw die de zaak bestiert ziet er met haar knotje als een kordate Belgische uit, maar ze komt uit Trabzon, een plaats in Turkije waar ik ook ben geweest. Ze vertelt me in vloeiend Frans (als ik haar Turks niet meer kan volgen) dat er een afschuwelijk treinongeluk met 18 doden is gebeurd. Vandaag hebben de machinisten van de Belgische spoorwegen dan ook gestaakt om betere veiligheidsmaatregelen af te dwingen. De staking vindt vooral in en rondom Brussel plaats. De vrouw vertelt me ook dat er in de stationsbuurt tegenwoordig voornamelijk Roemeense hoeren opereren, dit naar aanleiding van mijn opmerking over de talloze blonde Russische Natasja’s (hoertjes dus) die zich in haar geboortestad Trabzon ophouden en daar veel succes hebben bij het plaatselijke manvolk. Om een uur of drie loop ik terug naar mijn hotel, net op het moment dat het zonnetje even doorbreekt. Om half zes ga ik weer op pad, op zoek naar een bescheiden restaurant. Dat valt echter tegen, de restaurants hier beginnen hun hoofdgerechten vanaf 20 euro en dat is me toch iets te gortig. Het wordt dus alweer een frietje mét en een frikadel met een gehaktbal speciaal. Ook deze zaak is weer in handen van Turken, ditmaal afkomstig uit het Anatolische Yozgat. Ze zijn er zo verguld met mijn Turks dat ze me gratis thee aanbieden. Voetbal op tv Op de Belgische televisie hebben ze het alleen maar over het treinongeluk, wie heeft er nu schuld aan dit drama. Politici geven de Europese Unie de schuld, maar daar trappen de journalisten toch niet in. Ik schakel maar over naar de EC-wedstrijd AC Milan—Manchester United, uitslag 2-3 voor de Engelsen (nou ja, wat daarvoor door gaat, slechts drie of vier spelers zijn van puur Angelsaksische komaf). Doordouwer en kroegloper Rooney scoort tweemaal, Seedorf (de 'penantierieter' volgens broer Clim) éénmaal, maar wel met een heel mooi hakballetje. Huntelaar doet ook een helft mee, maar komt in het stuk niet voor. Ik bekijk ook nog de samenvatting Lyon—Real Madrid en zie tot mijn genoegen dat de arrogante veelverdieners uit Spanje met 1-0 klop krijgen van de verstandig spelende Fransen. PLATTEGROND VAN CHARLEROI
(Klik voor vergroting)
Slide show van de stad Charleroi
|
Charleroi (Waals: Tchålerwè) is een grote industriestad in
de Belgische provincie Henegouwen. De stad is ontstaan uit een fusie
van de kleine kernstad Charleroi met veertien voorsteden waarmee ze
vergroeid is. Charleroi telt ruim 201.000 inwoners op een
oppervlakte van 102 km², en is daarmee naar inwonertal de derde
grootste gemeente in België en de grootste in Wallonië. In het hele
stedelijke gebied van Charleroi, inclusief omliggende gemeenten,
wonen bijna 500.000 mensen. Charleroi ligt aan de rivier de Samber.
