|
|
MARIBOR 2010
Voor alle foto's van Maribor, ga naar... travel.webshots.com/album/ NB
We hebben eerst twee weken met eigen auto in Slowakije
rondgereisd. Daarna gingen we vanuit Nitra via Bratislava op weg naar Slovenië.
HEENREIS Op zoek naar autobaan In Oostenrijk ondervinden we enige problemen met de juiste route. Alle wegen leiden hier naar Wenen en dat is juist niet de bedoeling. Om op de autobaan naar het zuiden richting Graz te komen moeten we eerst een stel kleinere wegen naar Eisenstadt kiezen. Dat gaat mis, zodat we wel 100 kilometer lang door de landelijke omgeving van het Burgenland rijden, parallel aan de grens met Hongarije. Maar daarom niet getreurd, we hebben er mooie uitzichten, zeker over de stad Bernstein bij een parkeerplaats met Gerda’s Imbiss. Die oudere dame vraagt zonder met haar ogen te knipperen € 2,50 voor een mok koffie: we zijn weer terug in het dure westen! Als we dan eindelijk de autoweg bereiken, kunnen we maar één kant op: richting Wien! Clim maakt na lang aarzelen een streng verboden U-bocht, waarna we pas om half vijf op volle snelheid met een gemiddelde van 140 km per uur de autobaan afstuiven op weg naar de Slowaakse grens. Daar koopt Jos in een supermarkt een Sloveens autobaanvignet voor 15 euro. We hoeven geen geld te wisselen, want Slovenië is een van de eerste voormalige Oostbloklanden die tot de euro mocht overgaan.
Populair hotel
Afgelegde afstand: 435 km. Slide show van Maribor
Gezellige binnenstad vol historie Jos verlengt ’s morgens de kamer, we blijven één dag langer. We gaan te voet de stad in. We krijgen een mooi overzicht op de oude stadskern vanaf de zuidelijke oever van de Drava (Drau in het Duits). De ijzeren brug lijkt op die van Eifel in Porto. We komen direct uit op de Hlavni Trg, het hoofdplein met de imposante Maria -z uil, het stadhuis, casino, kerk en fleurige patriciërshuizen. We maken kloksgewijs een wandeling door de stad, waar we torens, herenhuizen, de universiteit, de Domkerk, een theater, het oude postkantoor, het stadsslot, een wijnkelder en diverse kerken bekijken. Op een plein met een reusachtige steen met gezichten erin gegraveerd houden we halt voor koffie. Dan begint het te regenen. In een pauze tussendoor bezichtigen we nog de Franciscaner kerk voor we teruglopen naar de rivieroever. Taxi: laatste redmiddel Daar barst het noodweer definitief los, we vervloeken onszelf omdat we de paraplu’s niet meegenomen hebben. We schuilen in de Watertoren die getransformeerd is in een wijnlokaal, ietwat eufemistisch vinotheek genoemd. Daar blijven we een uur lang op koffie en tonic hangen, voor we het wagen verder te gaan. We bereiken in de motregen het synagogeterrein, maar de Joodse bedetempel is gesloten. De winkelarcaden en -luifels beschermen ons enigszins tegen de regen, maar het wordt ons te bar en we houden een taxi aan. Vijfminuten later en drie euro lichter zitten we weer op onze kamer, het is dan net drie uur geweest.
Op zoek naar restaurant Als we enkele uurtjes later op het overdekte terras koffie en bier aan het drinken zijn, roffelt de regen nog steeds op het dak. We besluiten om toch op zoek te gaan naar een andere eetgelegenheid dan de hamburgertent aan de overkant. Onder bescherming van de paraplu’s ontdekken we drie straten verderop een pizzeria waar we geheel naar tevredenheid reusachtige pizza’s met allerhande soorten sausjes en olijfolie voorgeschoteld krijgen. Het personeel beheerst er ook nog eens Engels. In de buurt liggen zelfs jongerencafés waar we op het terras koffie bestellen. Om negen uur zijn we terug op de kamer. We kijken naar een ruige avonturenfilm met Meryl Streep en naar documentaires op Discovery Channel.
DAG 18 MARIBOR - LJUBLJANA - VILLACH & SALZBURG (OOSTENRIJK) - NEUKIRCHEN (DUTSLAND) Jos rekent af met de credit card: € 162. Het is beter weer dan verwacht, maar we hebben nu eenmaal besloten in één ruk door te rijden naar Zuid - Duitsland, waarmee we Ljubljana van ons programma afvoeren. We hebben een autobaanvignet, daar maken we dan ook gretig gebruik van. Slovenië heeft met zijn gebergten de Julische Alpen en de Karawanken een prachtig landschap, dat wij enkel vanuit de auto kunnen bewonderen. Een andere keer beter misschien. Voor de Oostenrijkse grens drinken we voor het laatst Sloveense koffie. Jos mokt en mort: Eindelijk heeft hij de bestellingen in de lokale talen onder de knie gekregen, of we vertrekken al weer.
|
De stad Maribor ligt maar 20 km van de grens af. We benaderen de
stad vanuit het zuiden. We volgen de hotelbordjes en bij het eerste de beste
hotel hebben we al prijs. Het betreft Hotel Garni Tabor, wat gezien de
nummerborden van auto’s op de parkeerplaats een populair logement voor westerse
bezoekers blijkt. De kamer kost 80 euro, relatief duur naar Sloveense begrippen.
We hebben er airco, maar die gebruiken we niet: het raam moet open om te kunnen
roken. Het hotel heeft geen restaurant, dus eten we aan de overkant van de
straat zonder bestek gepaneerde kip
op brood bij een soort friteskraam annex hamburgertent, met de handen eten valt
ons tegen en blijft ons ook tegenstaan. Op de tv zijn internationale zenders
beschikbaar. We kijken naar basketballwedstrijden, zowel van mannen als van
vrouwen. 
DAG 17 RONDWANDELING MARIBOR
