|
|
SLOVENIË 1981
In de zomer van 1981 maakte Jos met een vriend en naamgenoot een reis door de
Balkan. We zijn beland bij de 13de dag van onze autoreis met tent. We hebben zojuist
de Kroatische hoofdstad Zagreb verlaten, UIT ONS VERSLAG "Spoorslags ging het richting Ljubljana over de prima wegen; we hadden een traject met veel autowegen. Om 7 uur kwamen we in de plaats van bestemming aan. Na enige aarzeling vonden we de camping. Ljubljana is eigenlijk al een half Duits ‑ Oostenrijkse stad. De stad heeft een uitstekend geoutilleerd ziekenhuis, waar men overigens niet kon verhinderen dat Jossip Tito na een wekenlang durende doodsstrijd de pijp uitging. In een recordtempo zetten we de tent op, aten knoflookworst met brood, leverpastei, kaas en koffie. Voor we ons gingen douchen lagen we de whisky en het bier koud in het afwasteiltje met koel water.
Om 8 uur waren we in de stad. Het was erg druk in het centrum, te vergelijken met de corso in Belgrado. Jonge lefgozers doken van grote hoogte de rivier in, natuurlijk niet zonder aanmoedigingen van een veelkoppig publiek. Ik vond het er wel gezellig. Iedereen dronk pullen bier voor een spotprijs. Het was een historisch centrum, allerlei monumenten waren verlicht. Om 10 uur verlieten we het straatvertier om elders nog wat te drinken. Daar sloot de tent echter al gauw. We wezen 2 Joegoslavische lifters nog de weg naar het station (in het Engels) en keerden terug naar de camping, waar een orkest speelde. Hier was om 11.00 uur alles finito, jammer, want er waren enkele stellen die prachtig konden stijldansen. Om half een sliepen we in. Buiten was het behoorlijk afgekoeld. Overigens, we sliepen op dezelfde camping waar broer Clim en ik in 1971 vertoefden voor we al ons geld (duizend gulden) en onze paspoorten verloren. Ik vond er weinig herkenningspunten.
Dag 14
Maandag 17 augustus / Vertrek: 12.30 uur / Aankomst: 18.15 uur Route: Ljubljana ‑ Postojna ‑ Trieste ‑ Mestre ‑ Venetië / Kilometers: 300
De druppeltjes van 's nachts waren uitgegroeid tot ware slag‑ en stortregens. Om 8 uur waren we al wakker, maar we bleven liggen in de hoop dat de zondvloed zich tijdig zou keren. IJdele hoop, om 12 uur was het nog steeds een noodweer. We moesten echter weg, dus besloten we de tent vliegensvlug (binnen 5 minuten) af te breken en in te ruimen. Na enig zoeken vonden we een LPG - tankstation, zodat we eindelijk weer eens op gas konden rijden. We maakten de rest van onze Joegoslavische dinars op en bereikten al snel de grens. Het landschap was hier erg fris en groen, een vruchtbare regio dit Noordwesten.
De grens leverde ons geen problemen op: binnen een kwartier waren we weer en route."
|
