Uitslapen tot negen uur, waarna ik me uitgebreid moet insmeren vanwege de ondraaglijke jeuk op bovenbenen en –armen. Ik koop alvast een busticket naar het vliegveld voor de volgende dag. Daarvoor moet ik bij het stationsloket lang in de rij staan. Vervolgens daal ik af naar het metro-station om naar Ponte Tiburtina te gaan waar ik wel een juiste bus naar Tivoli te pakken krijg. Vlakbij het stadje krijgen we onder aan een helling panne: de bus is geen meter meer vooruit te krijgen. Gelukkig ligt de bebouwde kern op loopafstand.

Halverwege word ik door een ander, lege bus opgepikt. Het begint hard te regenen, zodat ik mijn trip naar de villa Hadrianus even moet uitstellen. Een uur later ben ik op weg, maar door onoplettendheid stap ik te laat uit, waardoor ik 2 kilometer terug moet lopen. Enfin, uiteindelijk bereik ik toch het enorm uitgestrekte, imposante villacomplex. Het is zo groot als een dorp, met veel waterpartijen en fonteinen. Veel ruïnes zijn tot halverwege opgebouwd, wat je een betere indruk geeft van hoe het ooit geweest moet zijn. Bouwmeesters waren ze zeker, die oude Romeinen. Jammer dat het zwaar bewolkt weer is, zodat mijn foto’s niet goed uit de verf zijn gekomen.

Villa van Adriana (Tivoli)

Landhuis van keizer Hadrianus, wiens reizen de inspiratie vormden voor de diverse stijlen

De Villa van Hadrianus – Villa Adriana – is een prachtig voorbeeld van een klassiek Romeins huis en bezit beslist de best bewaarde Egyptische tuin. De villa werd in de 2e eeuw gebouwd voor keizer Hadrianus en was bedoeld als plek waar hij afstand kon nemen van zijn werk in Rome, maar uiteindelijk bestuurde hij het rijk vanuit dit complex.

Hadrianus was een groot kunstliefhebber met een brede smaak en de villa is dan ook een interessante samensmelting van vele culturen. Ondanks zijn enorme inzet en investeringen raakte het complex na zijn dood in verval. Verschillende van zijn opvolgers gebruikten de villa, maar met de neergang van het Romeinse Rijk raakten de gebouwen in onbruik. In de 16e eeuw roofde kardinaal Ippolito II d'Este beeldhouwwerk en ornamenten uit de Villa Adriana om zijn eigen huis te verfraaien. De laatste tijd wordt veel moeite gedaan om de restanten te behouden. Desondanks plaatste het Wereldmonumentenfonds de villa in 2006 op de lijst van "honderd meest bedreigde monumenten", zodat meer aandacht zou worden besteed aan het terugdringen van het verval.

De Villa van Hadrianus was oorspronkelijk een complex van meer dan dertig gebouwen op een oppervlakte van ruim 100 ha. Er werden allerlei bouwstijlen gebruikt, zoals een Grieks maritiem theater, een Romeins zwembad en talloze beelden van Egyptische goden. Er waren paleizen, badhuizen, tempels, Griekse en Latijnse bibliotheken, staatsieruimten en behuizingen voor hovelingen, wachters en slaven.

Tegenwoordig vormt de Villa Adriana een fascinerend cultureel en archeologisch monument dat inzicht geeft in het luxueuze leven van de Romeinse keizers. Het biedt ons tevens gedetailleerde informatie over de manier waarop zo'n tweeduizend jaar geleden de maatschappij functioneerde en culturen zich ontwikkelden.

De terugreis is weer even hectisch als de heenreis: drie keer overstappen op een andere bus, daarna de metro in Rome naar het hotel. Onderweg geselen hagelstenen zo groot als duiveneieren ons blikken gevaarte. Niet ver van ons af slaat de bliksem in. Op mijn kamer smeer ik een voorraadje boterhammen (met veel kaas en worst) voor de volgende dag als ik op de terugreis ga.

TERUGREIS

Van de terugreis kan ik me niet veel meer herinneren. Ik kan het hotel in ieder geval met mijn VISA credit kaart betalen. Een ticket voor de Airport bus heb ik al. Daarna gaat alles gewoon gesmeerd. Ik ben ruimschoots op tijd terug in Brussel om de trein naar Luik, Maastricht en tenslotte Roermond te halen. Het loopt dan langzamerhand tegen de avond.

VILLA ADRIANA

Villa van Adriana (Tivoli)

TERUGREIS

AL ONZE ANDERE REISVERSLAGEN