|
Redelijk vroeg uit de veren. Rond negen uur op pad. Het is vijftien
graden en af en toe schijnt zelfs de zon. Ik schaf me een weekkaart voor het
openbaar vervoer aan. Ik stap op de drukste lijn van heel Rome (vanaf Termini
naar het Sint Pieters – plein) en volg daar gewoon de toeristenstroom. Nou ja,
toeristen, je kunt beter spreken van pelgrims, want op dit ogenblik celebreert
paus Johannes Paulus II net een mis op het plein. Het is er dus razend druk. Mij
valt het bijzonder internationale karakter van de gelovigen op, onder andere
veel Afrikaanse en Filippijnse nonnetjes. Iedereen wordt nauwgezet door de
Zwitserse Garde gecontroleerd. Iedereen gaat op klapstoeltjes zitten, maar ik
blijf staan omdat ik foto’s van onder andere de paus wil maken. De paus elf is
te volgen op een groot televisiescherm. Links van hem zit een hele horde
kardinalen, de meeste lijken me erg bejaard. Rechts zit een groot aantal
priesters met minder hoge functies, misschien zijn het wel genodigden. Ik wacht
niet tot de mis is afgelopen en de paus op zijn pausmobiel gaat rondsjezen, maar
vertrek veel eerder.
Bij een supermarktje koop ik wat worst, kaas, prosciutto ham en brood,
waarna ik te voet op weg ga naar de Gianicolo – heuvel, van waaruit je een
groots uitzicht over de stad hebt. (Ik ben hier al eens eerder geweest, lang
geleden in 1973 met Cléo, Marlie en Lucky. We waren toen met de auto op
doortocht naar zuid – Italië, waar we in Brindisi de boot naar Griekenland
zouden nemen.)
Er staan indrukwekkende standbeelden van de politicus Cavour en de
generaal Garibaldi, twee historische figuren die voor de eenheid van Italië
hebben gezorgd in de 19e eeuw. Zij stonden daarbij de paus (die een eigen land
in Midden – Italië bezat) in de weg. Het heeft tientallen jaren geduurd voordat
de vete tussen het Vaticaan en de Italiaanse regering geslecht werd. Vanaf de
heuvel zijn veel markante herkenningspunten van de stad te zien, zoals het
Colosseum, het Victor Emmanuel Monument, het Pantheon en diverse heuvels waarop
de Eeuwige Stad is gebouwd.
Vriendelijke Zwitserse Garde |
 |
Een stukje verderop ligt de oude wijk Trastevere. Om deze wijk die op
de westelijke oever van de Tiber ligt te bereiken moet ik eerst weer de heuvel
af. Ik beland in slecht onderhouden straatjes met schamele huizen. Het is er wel
veel levendiger dan in andere wijken van de stad. Sommige gedeeltes zijn
opgeknapt, ongetwijfeld om een graantje mee te pikken van de miljoenen toeristen
die Rome jaarlijks aandoen. Door al dat lopen heb ik ondertussen pijn aan mijn
knieën en andere gewrichten gekregen. Ik ben echt moe en heb ook nog pijn in
mijn rug en een door artritis gezwollen hand. Ik rust dan ook een hele poos uit
in een kerk en op een bankje in een park aan de Tiber – oever. Daar word ik
lastig gevallen door zwervers en verwilderde honden. Ik stap daarom maar op een
net voorbijkomende tram die me naar de andere oever brengt.
Het eindpunt van de tram ligt vlak bij de Thermen van Diocletianus, dus
die pik ik ook even mee. Er is eigenlijk niet veel te zien, alleen het grondplan
van de diverse ruimtes zijn te herkennen en dan ook nog alleen voor een geoefend
oog. Gelukkig staat er wel een plaquette met uitleg in diverse talen bij. Ze
leren het langzamerhand toch wel, die Italo’s. Ik sla een sixpack bier in en
keer terug naar mijn hotel voor een tukkie.
Ik bezoek de zeer indrukwekkende Sint Pieter niet, hoewel hij altijd
de moeite van een bezoek waard zal blijven als een van ’s werelds hoogtepunten
van kunst en godsvrucht. Ik ben er al twee keer eerder geweest. Tijdens de
ceremoniële mis is een bezoek aan de hoofdkerk van het katholieke, dus roomse
christendom uitgesloten.
Sint-Pieterbasiliek
(Vaticaanstad)
Het imposantste gebouw van Vaticaanstad met een
door Michelangelo ontworpen koepel
De Sint-Pieter
in Vaticaanstad is een pelgrimsoord voor katholieken. In 2005 was
alle aandacht op deze plek gericht toen paus Johannes-Paulus II
stierf. Massa's mensen kwamen kijken hoe hij lag opgebaard en
vorsten, hoogwaardigheidsbekleders en wereldleiders woonden zijn
begrafenis bij. Het imposante 17e-eeuwse kerkplein, ontworpen door
Gianlorenzo Bernini, en de schat aan beeldhouwwerk en schilderijen
maken de kerk ook interessant voor kunstliefhebbers.
De kerk staat
op de plek van keizer Nero's Circo Varicano en men vermoedt dat
Petrus en andere christelijke martelaren hier tussen 64 en 67 n.
Chr. werden gedood. De apostel werd begraven in een graf naast de
muur van de arena. Toen de arena in 160 in onbruik raakte, werd een
klein monument gebouwd om de plek te markeren. Keizer Constantijn
liet in 315 een basiliek bouwen op de plek van het graf van de
heilige, die in 326 werd ingezegend.
Paus Nicolaas V
gaf in de 15e eeuw opdracht de bouwvallige kerk te herbouwen, maar
het werk begon pas serieus in 1506, toen paus Julius II de architect
Donato Bramante een nieuwe basiliek liet ontwerpen. Deze was
gebaseerd op een Grieks kruis en bezat een centrale koepel en vier
kleinere koepels. De nieuwe basiliek was in 1626 voltooid.
Een bejaarde
Michelangelo nam het project in 1547 over en ontwierp de 119 meter
hoge koepel boven het hoogaltaar, direct boven het graf van Petrus.
De architect Carlo Maderno volgde Michelangelo op als leider van het
werk en veranderde het originele plan tot een Latijns kruis door het
schip te verlengen richting de piazza. Gianlorenzo Bernini ontwierp
het 29 meter hoge barokbaldakijn dat in het hart van de kerk staat.
Het werd gemaakt van brons dat werd geroofd van het nabijgelegen
Pantheon. |
VATICAANSTAD
In
Vaticaanstad
woont de paus en bevindt zich de wereldse hoofdzetel van de
rooms-katholieke kerk. Hoewel het midden in
Rome ligt, is
Vaticaanstad een onafhankelijk staatje, het kleinste ter wereld.
Binnenin het Vaticaan bevinden zich een aantal schatten van de
westerse beschaving, zoals de Sixtijnse Kapel, met het prachtige
plafond dat door Michelangelo gedurende een periode van vier jaar
geschilderd werd en de Pinacotheek, die een aantal schitterende
schilderijen van meesters uit de Renaissance herbergt. |
  
|
