SIBIU / HERMANNSTADT
Na een uitgebreid maal
en een uur wachten op moeder Benn, die ook mee wilde,
vertrokken we eindelijk richting Sibiu. Voor moeder Benn betekende het een
heroriënteringtocht: ze was al jaren niet verder dan 10 kilometer van haar
woonplaats geweest. Ze kende alleen de Duitse namen van de stadjes en de
dorpjes, de Roemeense namen waren haar onbekend. We reden door een intens smerig
industriegebied, vol stank en smog, waar alle arbeiders impotent zijn vanwege
opgelopen lood- en andere vergiftigingen en waar het kankersterftecijfer het
hoogste van het land is. Toch wordt er niets aan gedaan. Het kost geld, vandaar;
bovendien hebben de arbeiders nauwelijks mogelijkheden om te protesteren. In die
buurt botsten we ook nog bijna frontaal tegen een autobus op tijdens een
inhaalmanoeuvre van een trage en stank verspreidende camion.
In Sibiu was niet veel loos. Het was er druk, iedereen paradeerde er weliswaar,
maar doelloos. De dames Benn gebruikten dit uitstap om te winkelen, o.a. om
cadeautjes te kopen voor ons en de fam. Lücker in Kerkrade, kennissen van Hedda.
Er was niet veel te krijgen en overal werden we slecht bediend. We zagen er
praktisch niets van de stad. Wel bezochten we nog de apotheek waarover Hedda de
scepter zwaaide. De voorraad maandverband voor de hele stad (10.000 stuks) stond
er tot aan het plafond opgestapeld! Andere apotheken hadden enorme voorraden van
andere geneesmiddelen. Voor elk soort medicijn moest een patiënt daar naar een
andere apotheek... Teleurgesteld keerden we huiswaarts. Het was inmiddels te
laat geworden om iets anders te ondernemen, daarom bleven we maar thuis palenka
(pruimenbrandewijn) drinken. Moeder Benn deed weer eens bezorgd over de was. We
ontvingen cadeautjes: wat prulletjes. Het licht viel een keer gewoon uit.
SIBIU
VML DUITSTALIGE STAD,
HERMANNSTADT
GEHETEN
|
 |
 |

 |