Cluj
Omhoog Oradea Cluj Mediasch Sibiu Olt-dal Craiova


CLUJ  / CLAUSENBURG

Dag 8

Dinsdag 11 augustus
Vertrek: 10.00 uur   /   Aankomst: 15.30 uur
Route: Cluj Bazna – Medias
Kilometers: 150

De hele nacht had ik nauwelijks geslapen. Ik kreeg niet veel adem, transpireerde steeds hevig, had vaak de kriebelhoest. Ook ontwikkelde er zich slijm in mijn luchtwegen. Om 6 uur, toen het licht werd, stond ik dan ook al op om koffie te zetten en te lezen. Tot mijn verbazing kwam ik er achter dat we vlak bij de ingang van een staatsbedrijf, c.q. legerkamp gelegen waren: daar hadden we 's nachts niets van gemerkt. In de verte trokken de herders met hun koeien en schapen de groene bergen in. Het beloofde mooi weer te worden, maar na een uurtje sloeg het om. Om half negen stak Yusuf zijn slaperige kop uit de tent.

Roemeens platteland: zonnebloemen en boerenkarren

Op dat ogenblik kwam ook een schaapsherdertje voorbij. We maakten een praatje met hem met wat Roemeens en gebaren. We gaven hem kauwgom. Het sjofel geklede ventje deed mij denken aan bepaalde buitenlandse leerlingen op school. Hij had een ouwemannenhoed op. Steeds kwamen er militairen te voet voorbij, die ons verbaasd bekeken. In Roemenië mag je langs de weg kamperen. Het is daar niet verboden, omdat anders de naar schatting een half miljoen zigeuners met hun karren e.d. het rondtrekkende leven onmogelijk zou worden gemaakt. Overigens is de doorsnee Roemeen de tsiganes liever kwijt dan rijk. Wat discriminatie betreft; daar hebben ze in het Oostblok ook wel kaas van gegeten. Toen we ons even verderop bij een schuur aan het wassen waren, werden we plotsklaps verrast door een onguur uitziende schildwacht. Hij bedelde om westerse sigaretten. We gaven hem wat losse Gauloises.

Op weg naar Cluj , dat een steenworp verder lag, passeerden we nog een schietbaan waar rechercheurs en politieagenten oefeningen aan het doen waren. In Cluj gingen we eerst op zoek naar de sierring van een van de wielen; de nacht van te voren waren we die verloren toen we door een diepe kuil in het wegdek reden. En inderdaad, op de betreffende plek vonden we hem al gauw terug. Verder hadden we in Cluj nog verschillende karweitjes op te knappen. Eerst dachten we ons fototoestel te laten maken, in de werkplaats bleek het echter helemaal niet stuk te zijn. Wel werd het apparaat bewonderd door de aanwezige Roemeense clientèle. Voorts moesten we een autoverzekering voor 5 dagen afsluiten. Bij de ACR (Roemeense ANWB) sprak niemand een buitenlandse taal. Ze stuurden ons van het kastje naar de muur. Uiteindelijk kwamen we terecht in een muf en boordevol kantoortje, waar de chef ons 25 gulden voor een vodje papier liet betalen. Toevallig sprak een van de aanwezige tiknimfen Engels. Tenslotte hadden we ook nog veel moeite met het versieren van benzinebonnen. In Hotel Continental konden we er eindelijk beslag op leggen, te betalen in Duitse Marken uiteraard.

Tussen de bedrijven door deden we ook nog iets aan geveltoerisme, o.a. foto’s van lange rijen wachtenden voor bakkerijen en  levensmiddelenwinkels, het Nationaal Theater, een standbeeld van Koning Mathias (een Hongaarse koning nota bene, er woont hier een grote Hongaarse minderheid), enzovoort. Ook namen we nog een foto van een Roemeense familie, deze heb ik later op hun verzoek opgestuurd. Tenslotte aten we op straat nog een soort pannenkoek.

Om 1 uur verlieten we het drukke Cluj. We zetten koers naar het Zuiden. Het landschap was heuvelachtig en groen. Het was tamelijk druk op de slecht geplaveide wegen, enorm veel boeren en zigeunerkarren hielden het snelverkeer danig op. Het relatief grote aantal autobussen en vrachtwagens ontwikkelde een enorme hoeveelheid stank en rook. Zoiets zou bij ons nooit goedgekeurd worden. Praktisch alle kinderen in de dorpjes waar we door heen reden, hadden al van verre in de gaten dat we buitenlanders waren. Ze renden naar de rand van de weg, schreeuwden en zwaaiden wild en maanden ons tot stoppen. Ze waren allen uit op westerse "Kaugummi". Sommigen maakten echter wegwerpgebaren als bleek dat wij niet bereid waren te stoppen. Gelukkig gooiden ze niet met stenen zoals ons ooit  in Oost - Turkije overkomen was.

Zonder problemen geraakten we in Bazna, vlak bij de stad Mediasch, dat zo'n 70.000 inwoners heeft. Bazna heeft 5.000 inwoners en bestaat geheel uit kleine boerenstulpen, met een erf dat geheel omheind is (privacy of inbraakwerend?). Ganzen, kippen, eenden en ander gedierte liep vrij over straat, nou ja, over het met stenen bezaaide spoor dat iets weg had van een weg. We moesten het adres van Hedda vragen aan een motorrijder uit de jaren '50: leren muts met stofbril, je weet wel.

Vorige Start Volgende


AL ONZE  ANDERE  REISVERSLAGEN

ALASKA  /  ANDALUSIË   / ARGENTINIË   /   AUSTRALIË   /  AVONTUREN  /  BALI   / BALKANREIS / BELGIË  /  BELIZE   /  BULGARIJE  /  CANADA   /   CALIFORNIË   /   CHILI   /   CHINA   /   CUBA   /   CURAÇAO   /   CYPRUS   /   DENEMARKEN   /   DUITSLAND   /  ECUADOR   /   EGYPTE   /   ENGELAND   /  ESTLAND  /  FILIPPIJNEN  /  FINLAND   /  FOTOSITE  /  FRANKRIJK  / GRIEKENLAND  /   GUATEMALA   / HONGARIJE   /  INDIA -NOORD   /   INDIA -ZUID   /   INDIA -RAJASTHAN   /   IRAN  /   ISRAËL  /   ITALIË   /  JAVA   /  JORDANIË   /   KRETA   /   KROATIË   /  LETLAND   /   LITOUWEN   /   MADEIRA   /   MALEISIË   /   MALLORCA   /  MALTA  /   MAROKKO   /   MEXICO YUCATAN     /   MEXICO  /  NEPAL   /   NEW YORK   /   NOORWEGEN   /  OEKRAÏNE  / OEZBEKISTAN   /  OOSTENRIJK  /   PARAGUAY   /   PERU   /   POLEN   /  PORTUGAL  /   REISFOTO'S   /  ROEMENIË  / RUSLAND   /   SCANDINAVIË   /   SICILIË   /   SINGAPORE   /   SLOVENIË   /  SLOWAKIJE SPANJE   /   SRI  LANKA   /   SUMATRA   /   SYRIË   /   THAILAND   /  TSJECHIË   /   TUNESIË   /   TURKIJE   /   UNESCO - SITE   /   URUGUAY   /   USA    /   ZUID-AFRIKA  /   ZWEDEN