|
Cadeautjes voor poetsvrouwen
Om half elf werd ik door de poetsvrouwen gewekt. Ik had beloofd hen een
cadeautje uit Istanbul mee te brengen, maar daar was ik niet aan toe gekomen. Ik
maakte het goed door hun pakjes Kent te schenken. Kusjes als dank en zo, je weet
wel. Daarna ging ik weer eens naar het strand, waar ik twee uur in de zon bleef
bakken. Vergeefs echter, ik werd niet echt bruiner. Tussen 2 en 4 ging ik weer
een tukkie doen, ik had nog steeds een geduchte slaapachterstand. Een klop op de
deur maakte me wakker: Ilie, het manusje van alles. Hij kwam informeren hoe het
was in Istanbul. Ik moest echter weg naar Jim, de Holland International man, in
verband met mijn besproken excursie naar Tel Aviv op woensdag. Ik sprak met Ilie
af voor negen uur die avond, we zou dan samen een potje minigolf spelen. Jim
Oorschot zat op het terras van Hotel Sylvia. Ik gaf hem mijn paspoort in verband
met de excursie naar Israël. Wat ik bestelde wilde ik met 100 lei betalen, maar
ik moest maar een andere keer betalen, want er was geen wisselgeld. Tjonge, wat
een systeem…
 Een heilzaam modderbad
Om vijf uur lag ik in de modder. Een echt "Baie de Namol”, ( modderbad)
stond ook op mijn programma. Het was een gewoon zwembad, met grote bakken dunne,
stinkende, oliezwarte modder eromheen. De mensen hielpen elkaar met insmeren. Ik
werd geholpen door een Bulgaar uit Burgas, op mijn beurt hielp ik hem. Het was
in feite een soort naaktstrand. Twee uur lang stelde ik me bloot aan de zon om
de prut te laten drogen. Daarna ging ik onder een speciale warmwaterdouche om
alles af te spoelen, waarop een duik in het natuurbad volgde. De modder bevat
geneeskrachtige mineralen en schijnt een heilzame werking te hebben op de botten
en spieren. Reuma en jichtlijders hebben er veel baat bij. De entree bedroeg
zegge en schrijve twee lei ofwel 15 cent. Ik besloot hier nog eens terug te
komen.
Mini - golf met Ilie, de klusjesman
Op weg naar het hotel kwam ik Eva tegen. We gingen samen eten. Onze eerste
echte, diepe contacten kwamen via de wereldliteratuur tot stand. Jammer genoeg
hadden we beiden afspraken elders op dat moment, maar ik nodigde haar uit om de
volgende dag ' s avonds ergens chique te gaan eten, welke uitnodiging zij gretig
aanvaardde. Ik versloeg Ilie met minigolf op het nippertje en we dronken na
afloop nog cola met een vriend van hem, Anton genaamd, een halve Rus uit Iasi.
Nuti uit Timisoara
De rest van de avond en nacht bracht ik door met Nuti, de zwartharige
receptioniste uit Timisoara. Aanhankelijk en erg meegaand, gemakkelijk te
versieren dus. Het gesprek met haar was minder hoogdravend en diepgravend, maar
wel zwoeler. We werden echter gestoord door Ilie met zijn dronken vriend. Ze
gingen voor de balie staan boksen, maar het oorspronkelijk onschuldige
schijngevecht ontaardde in een heuse knokpartij, die ik echter kon sussen. De
pret met Nuti was er intussen uit, maar ook met haar maakte ik een afspraak,
ditmaal om ergens koffie te gaan drinken. Het was weer eens drie uur geworden.
   |
