Eva
Venus Uitgaan Strand Constanta Hedda Istanbul Carmen Modderbad Paardrijden Eva Feestje Jupiter Nuti Securitate Zieken Afscheid Nawoord


EVA

Met Eva naar Saturn
Terug op mijn kamer sliep en las ik nog wat. Voorts leerde ik nog wat meer Roemeens, daar kreeg ik hoe langer hoe meer pleezier in. Om half acht ontmoette ik Eva zoals afgesproken. We aten maar een kleinigheid, want zij kon niet mee gaan uit eten; ze moest bij de politie een diefstal uit een van de appartementen aangeven. Ik ging met haar mee. Daarna belde zij voor het eerst sinds een maand, zo beweerde ze tenminste, met thuis. Toen was de avond aan ons. We reden met de mini-cars naar een plaatsje verderop, Saturn genaamd. Daar speels in een restaurant een popgroep uit haar woonplaats Timisoara, zij kende de muzikanten persoonlijk. Die lui hadden allemaal op het conservatorium gezeten, dat is hier verplicht als je in een popgroep mee wilt spelen. In een plaatselijk dagblad had zij over de groep een niet helemaal lovende recensie geschreven. Dat klopte, want zij werd door de microfoon begroet door de leadzanger.

Steeds meer ontboezemingen
Omdat de muziek die daarop volgde zo luid was moesten we wel dicht bij elkaar kruipen. Zij begon hoe langer hoe meer van haar privé-leven prijs te geven, de literatuur had niet langer meer voorrang. Op een gegeven moment had ik waarschijnlijk te veel op haar sentimenten gespeeld. Toen kwam de eigenlijke reden aan het licht waarom zij een onderbetaald gidsen- en tolkenbaantje had aangenomen. Het bekende verhaal…. Een ongelukkige liefde. Ze was een zelfstandige vrouw met een goede en vaste baan in het onderwijs (lerares Engels), die alles had wat haar hartje begeerde. Ze woonde vier jaar samen met een man, een manager van in de dertig. Hij voelt zich oud worden en wil trouwen om een gezinnetje te stichten voor het te laat is. Eva twijfelt, ze wil haar leven niet zo maar verkwanselen en stelt steeds maar haar beslissing (ja of nee) uit. Het proces van sociale dwang begint: vrienden, familie, kennissen, werkkring, ze beginnen op haar in te praten. Ze mag niet op studiereis naar Londen, hoewel ze daar officieel recht op heeft als doctor in de Engelse taal – en letterkunde. Motivering: je bent niet getrouwd, dus niet gebonden en dan kom je niet meer terug naar Roemenië. Haar vriend begint openlijk een affaire met een jonger meisje, maar blijft toch bij haar inwonen. Zij krijgt hem er niet uit. De ene scène na de andere volgt: beide families erbij, buren bemoeien zich ermee. Haar (nu gewezen vriend) krijgt van iedereen gelijk, want uiteindelijk heeft zij hem door het huwelijk te weigeren min of meer tot overspel gedwongen. Ze taait af en grijpt de kans om met buitenlandse toeristen te werken aan de Zwarte Zee, ver weg van Timisoara en haar vriend. Ze wil ontsnappen en vergeten.

Emotionele momenten
Op dat moment ontmoet ik haar, de enige met wie zij tot nu toe serieus contact heeft gehad. Ze heeft de hele affaire allicht niet kunnen vergeten, verre van dat. Ze stort bij mij haar hart uit, begint te huilen en schaamt zich daarvoor ontzettend. Per slot van rekening is ze toch een moedige en onafhankelijke vrouw die het leven aankan? Haar emoties komen los, ze gooit alles eruit. Ook haar problemen met de censuur en de bij haar school ingeschoven collega’s worden nu zonder reserves verteld. Later wordt ze bang; heeft ze niet te veel verteld? Heeft iemand stiekem mee zitten luisteren? Hoe kan ze weten of ze mij kan vertrouwen? Een nieuw probleem dus, dat ik oplos door zo veel en eerlijk mogelijk over mijzelf en mijn dagelijkse leven te vertellen. Hiermee herwon ik haar vertrouwen en dat stelde haar weer op haar gemak.

Zoon van Simon Vinkenoog
Het is inmiddels 12 uur geworden. We zijn allebei typen die hun gevoelens zo nodig kunnen kanaliseren, dus we schakelen probleemloos over naar een ander onderwerp. Dat wordt de Nederlandse schrijver Simon Vinkenoog, wiens zoon zij als toerist in een groep heeft gehad. Op een servet geef ik in vogelvlucht een overzicht van de moderne Nederlandse literatuur.
We waren toe aan koffie. Als laatste gingen we in Saturn weg, te voet terug naar Venus, een wandeling van vier kilometer. De sfeer tussen ons was erg vertrouwelijk geworden en het strand waarover we liepen was bij nacht eindelijk zichzelf, net zo als Eva die me ondertussen een soms schokkend relaas over de corrupte Roemeens samenleving deed. Toen ik haar bij haar deur afgeleverd had, bleek ik nog geen slaap te hebben. Ik bleef nog lang in mijn warme bed woelen, allerlei gedachten spookten door mijn hoofd. Ik wilde mijn relatie met Eva best verdiepen, maar ik wilde ook niet het risico lopen haar te compromitteren in deze door de staat gecontroleerde omgeving. Wat moest ik aan met Eva?

Vorige Start Volgende


AL ONZE  ANDERE  REISVERSLAGEN

ALASKA  /  ANDALUSIË   / ARGENTINIË   /   AUSTRALIË   /  AVONTUREN  /  BALI   / BALKANREIS / BELGIË  /  BELIZE   /  BULGARIJE  /  CANADA   /   CALIFORNIË   /   CHILI   /   CHINA   /   CUBA   /   CURAÇAO   /   CYPRUS   /   DENEMARKEN   /   DUITSLAND   /  ECUADOR   /   EGYPTE   /   ENGELAND   /  ESTLAND  /  FILIPPIJNEN  /  FINLAND   /  FOTOSITE  /  FRANKRIJK  / GRIEKENLAND  /   GUATEMALA   / HONGARIJE   /  INDIA -NOORD   /   INDIA -ZUID   /   INDIA -RAJASTHAN   /   IRAN  /   ISRAËL  /   ITALIË   /  JAVA   /  JORDANIË   /   KRETA   /   KROATIË   /  LETLAND   /   LITOUWEN   /   MADEIRA   /   MALEISIË   /   MALLORCA   /  MALTA  /   MAROKKO   /   MEXICO YUCATAN     /   MEXICO  /  NEPAL   /   NEW YORK   /   NOORWEGEN   /  OEKRAÏNE  / OEZBEKISTAN   /  OOSTENRIJK  /   PARAGUAY   /   PERU   /   POLEN   /  PORTUGAL  /   REISFOTO'S   /  ROEMENIË  / RUSLAND   /   SCANDINAVIË   /   SICILIË   /   SINGAPORE   /   SLOVENIË   /  SLOWAKIJE SPANJE   /   SRI  LANKA   /   SUMATRA   /   SYRIË   /   THAILAND   /  TSJECHIË   /   TUNESIË   /   TURKIJE   /   UNESCO - SITE   /   URUGUAY   /   USA    /   ZUID-AFRIKA  /   ZWEDEN