INLEIDING
Pasen 1994, Jos en Wiet C. zijn in de
Audi van Wiet op weg naar Polen, waar we een bezoek gaan
brengen aan een vrouwelijke kennis van ons, Teresa die in
Legnica woont, ongeveer 100 kilometer van de Duitse grens
af. Eerst bezoeken we nog enkele bezienswaardigheden in het
Oosten van Duitsland, het vroegere DDR. We verlaten het
bergachtige Thüringen en rijden over glooiende velden via Bautzen naar de Poolse grens. Onderweg eten we in een
Gasthof, hier zien we geen toeristen meer. Bij de grensstad
Görlitz komen we probleemloos door de douane.
POLEN
In Polen gaan we direct de autobaan op,
richting Liegnitz (Legnica
in het Pools). (Kaartje
Polen) IJs en bier drinken in een zaakje langs de weg.
Om 16.00 uur komen we aan bij Teresa, de vriendin van
Martin, een neef van Wiet die haar als zijn bruid naar
Nederland wil halen. Wiet laat uit gewoonte zijn paspoort en
autopapieren in de wagen achter, maar Jos neemt die voor
alle zekerheid mee, je weet maar nooit. We worden zeer
gastvrij op een flatje ontvangen en we moeten eten, drinken
en nog eens eten. Teresa is afkomstig uit een typisch
middenklassegezin. Met de moeder communiceren we in het
Russisch (de hele familie heeft voor WO II in Oost-Polen
gewoond. Dat stuk is door de Sovjet Unie geannexeerd, waardoor
ze naar het westen moest verhuizen), met Teresa in het Engels (hoewel ze ook al een
beetje Nederlands spreekt). De vader laat zich niet blikken,
we komen er niet echt achter waarom niet.
We laden cadeaus uit (vooral van Martin afkomstig) en bieden een mand met etenswaar aan.
Om 20.00 uur gaan we de stad in. Na
een korte wandeling belanden we in een café voor koffie en
pils. De auto staat pal langs een drukke voetgangerspassage
geparkeerd. Als we om half tien terugkomen is hij
verdwenen. Teresa raakt een beetje in paniek, ze voelt zich
verantwoordelijk voor het verdwijnen van de auto. Omstanders
hebben twee jongelui met sleutels bezig gezien bij de auto ,
zij zijn uiteindelijk met de kar weggereden. In haar wanhoop
wil Teresa taxichauffeurs charteren om achter de boeven aan
te gaan, maar daar wordt toch maar van afgezien. Op naar het
dichtstbijzijnde politiebureau waar ze net willen sluiten,
zodat we niet echt hartelijk worden ontvangen door een
rechercheur. Het is er een sjofele bedoening, waar hoognodig
achterstallig onderhoud gepleegd dient te worden. Er wordt
protocol opgemaakt op een typemachine die zo te zien uit de
jaren ’50 stamt. Langs de wanden staan de stoffige dossiers hoog
opgestapeld. Teresa, die zich nog steeds schuldig voelt
omdat ze ons niet tot voorzichtigheid gemaand heeft,
fungeert er als tolk. We moeten de volgende dag terugkomen voor
allerlei bureaucratische plichtplegingen. De politie zal ondertussen een
'blokkade' in de wijde omgeving opwerpen, waarin we
overigens weinig fiducie hebben. Terecht, zoals later blijkt
als deze zgn. blokkade niets oplevert.
Zaterdag 28 mei
‘s Morgens moeten we ons melden
bij een ander politiebureau, het hoofdbureau blijkbaar, waar
een officiële Duitssprekende tolk ons terzijde staat. Alle
drie worden we één uur lang apart verhoord. Uiteraard hebben
we van te voren al geoefend om elkaar niet tegen te spreken.
Al onze verklaringen worden in het Pools uitgetikt. De
Russische criminelen krijgen de schuld van de diefstal. (Of
de Oekraïense maffia, dat wordt ons niet helemaal duidelijk;
de Polen zelf hebben geen autodieven natuurlijk…). De tolk
is een aardige oudere heer die plechtstatig en een beetje
ouderwets aandoend Duits spreekt. De typemachine dateert
hier ook uit
de jaren vijftig... In het hele kantoor is geen computer te
bekennen.
Met behulp van Teresa's broer bestellen we bustickets voor
de bus terug naar Düsseldorf voor DM 70 per persoon,
een prijs die ons aangenaam verrast, zo goedkoop. We
vertrekken om 16.30 uur, rechtstreeks en non stop
rijden we naar
Düsseldorf. We reizen in een luxe Mercedes - bus en we
hebben alleen oponthoud bij de grens.
|
 |
GESCHIEDENIS
Legnica (Duits:
Liegnitz) is een plaats in
Zuid-Polen
in
Neder-Silezië. Ze telde in
2005 106.000 inwoners.
Legnica is de plaats waar in
1241 het historische treffen
tussen de
Tataren (Mongolen) en de
Polen plaatsvond. Hiernaast
een 'artist impression' van die
belangrijke slag voor Europa.
Volgens de historici hebben de
Poolse edelen toen ons
christelijke continent gered van
het 'barbarendom'. Ook in de slag om
Wenen enkele eeuwen later, toen
de Turkse sultan van het Osmaanse Rijk het westen
bedreigde, speelde de toegesnelde
Poolse legermacht een
doorslaggevende rol.
|
Zondag 29 mei
Op zondagmorgen om 07.00 uur komen we
in Düsseldorf aan. Teresa heeft haar vriend Martin per
telefoon van het gebeurde op de hoogte gesteld, dus hij
staat ons al op te wachten om ons op te pikken. Om 09.00 uur
sta ik weer thuis. Zelf mis ik door de
diefstal: paraplu, jasje, draagtas, koeltas, boeken,
ansichtkaarten, pet, drinkbekers en dergelijke. Wiet is
echter veel zwaarder gedupeerd, dat spreekt. Hij heeft zijn
auto dagelijks nodig voor zijn werk in Duitsland.
