|
|
PARIJS 1979Uit ons verslag van de rondreis in 1979, tegen de klok in door Frankrijk.INLEIDING Om vier uur klonk het definitieve vertreksein. Vanaf Maasbracht konden we de autosnelwegen volgen tot in de lichtstad toe. Aan de grens bij Eijsden werd ons niets in de weg gelegd. Na Luik echter stuitten we op moeilijkheden; het zicht werd ernstig belemmerd door dikke mistbanken. Het werd steeds erger, soms moest Jos M. de chauffeur stapvoets rijden. Inmiddels was Jos S. ook uit zijn ochtendverdoving ontwaakt. Langzamerhand kwam hij tot twee ontstellende ontdekkingen. Hij had zijn pas aangeschafte en door Jos M.'s moeder ingekorte broeken vergeten. Dit betekende dat hij het de hele vakantie met één broek moest doen. Verder had hij zijn mondvoorraad (10 broodjes, met zorg bereid en overdadig belegd met exquisiteiten) in de broodtrommel laten liggen. Een week later zou zijn moeder die vinden, rottend en stinkend... Kortom, zijn stemming werd er niet beter op, temeer omdat hij dacht dat het broekengeval een luguber grapje van zijn twee metgezellen was. Om 6 uur stopten we op een parkeerplaats, waar we foto's namen, aan onze sanitaire behoeften tegemoet kwamen, broodjes soldaat (geen van Jos dus) maakten en vooral, hete koffie onze verkleumde ledematen lieten opwarmen. Inmiddels begon de smerige brij plaatselijk enigszins op te lossen en werd het rijden wat gemakkelijker. De Belgisch Franse grens veroorzaakte geen oponthoud. We waren in Frankrijk, la Douce France. Haar kloppend hart Parijs lonkte al in de verte….
|
