ROUEN    Rouen (in het Nederlands ook: Rouaan) is een stad in Normandië en de hoofdstad van het Franse departement Seine-Maritime. De stad telt 106.560 inwoners en ligt aan de Seine. Het oude centrum ligt op de rechteroever. Het Kanaal ligt hemelsbreed ca 70 km westelijker.  Rouen is een oude stad met een lange geschiedenis. De Romeinen kenden Rouen als Rotomagus. In de 3de eeuw werd Rouen een bisschopszetel. Tijdens de Honderdjarige Oorlog viel de stad in handen van de Engelsen (1419). In 1431 stond in Rouen de brandstapel waarop Jeanne d'Arc als ketterse ter dood werd gebracht.  Rouen heeft een belangrijke kathedraal, die uit de dertiende eeuw dateert, maar pas in de 19de eeuw werd voltooid. Het westfront van dit laatgotische monument is door Claude Monet verschillende keren geschilderd. De hoogste toren, met gietijzeren spits, bijgenaamd La Tour Grêle (De Spichtige Toren) is de hoogste klokkentoren van Frankrijk (151 m). Het symbool van Rouen is een ander monument, het Gros-Horloge, een groot middeleeuws uurwerk dat boven de gelijknamige straat hangt. Het centrum van Rouen telt vele vakwerkhuizen.  Rouen is de geboortestad van de schrijvers Gustave Flaubert en Pierre Corneille.

 

MEER INFO PICARDIË

 

 

Slibrijke bodems

Picardië is een glooiende streek waar de tijd heerlijk langzaam lijkt te verstrijken.

 

 

 

Picardië, gelegen in het noorden van het Bassin Parisien, is qua oppervlakte de veertiende regio van Frankrijk. De vroe­gere provincie is uitgebreid met de streek rond Beauvais, het oostelijk deel van Bray, de streek rond Sois­sons en een deel van Champagne. De regio, die in onderverdeeld in de departementen Oise, Somme en Aisne, strekt zich uit van het riviertje Bresle tot aan de heuvels van Artois en vanaf de smalle kust aan Het Kanaal tot aan Champagne. Het reliëf bestaat in essentie uit een uitgestrekte krijtvlakte die wordt omsloten door de anticlinalen van Artois en van Bray. Met uitzondering van de kustzone van Marquenterre waar zand- en kleibodems voorkomen, is deze licht glooiende vlakte bedekt met een dikke laag slib en is daardoor zeer geschikt voor het bedrijven van landbouw. De Somme, waarvan de oorsprong slechts 10 km van die van de Schelde is verwijderd, doorkruist Picardië van oost naar west. Door het geringe verval hebben zich veel plassen gevormd langs de oever van deze rivier, die uiteindelijk traag stromend uitmondt in een wijde baai. De Oise, die zijn loop in de verre Ardennen begint, laat zich leiden door de hoogteverschillen in het Bassin Parisien. Na een grillige bovenloop vol bochten komt deze rivier pas tot rust als zijn debiet zich bij de samenloop met de Aisne verdrievoudigd heeft. Langs zijn linkeroever strekken zich tot in de omgeving van Parijs de staatsbossen van onder meer Compiègne en Chantilly uit. Picardië is in wezen niet de monotone vlakte die het lijkt, maar bestaat wel degelijk uit zeer afwisselende kleine landstreken met ieder een eigen karakter.

 

 

 

Tijdens beide wereldoorlogen is Picardië zwaar op de proef gesteld.

 

 

CIJFERS

 

Bevolking: 6 miljoen inwoners

Oppervlakte: 19.399 km2

Bevolkingsdichtheid: 83 inw. km2

Hoogste punt: 284 m (bij Wattigny)

 

WETENSWAARDIGHEDEN

 

Regio in het noorden van Frankrijk . Hoofdstad: Amiens (136 000 inwoners)

Bestuurlijke indeling: 3 departementen (Aisne, Somme, Oise)

Belangrijkste steden: Beauvais, Saint-Quentin, Laon, Abbeville, Soissons, Compiègne

Taal: Frans   /   Munteenheid: euro (€)

Godsdienst: meerderheid christendom

Aangrenzende regio's: Nord-Pas­ de Calais, Haute-Normandie, Ile-de-France, Champagne-Ardenne

 

Gebied van invasies

Picardië, dat door de eeuwen heen veel te verduren heeft gekregen, moet zich tegenwoordig proberen te onderscheiden van zijn twee sterke buurregio's.

 

Het door verschillende volksstammen bewoonde Picardië werd in de Ro­meinse tijd opgenomen in Belgica Secunda. Nadat het in de Middeleeuwen onder invloed van Vlaanderen was gekomen, kwam het geleidelijk steeds meer in de greep van het Franse koninkrijk (12^e -14^e eeuw). Maar tijdens de Honderdjarige Oorlog werd er opnieuw om zijn bezit gevochten. Picardië, dat tot 1659 een grensstreek was, werd herhaalde malen binnengevallen en veranderde tijdens beide wereldoorlogen eens te meer in een slagveld. Aanvankelijk dankte Picardië zijn welvaart aan de lakenindustrie, die in Vlaanderen van de grond was gekomen. Ook na de invasies bracht de textielindustrie een economische wederopbloei. Maar in de 19^e eeuw koos Picardië ervoor munt te slaan uit zijn vruchtbare bodem. In 1830 werd de suikerbiet geïntroduceerd. In de tweede helft van de 20^e eeuw zorgde de mechanisatie van de landbouw voor hogere opbrengsten, maar ook voor het verdwijnen van veel seizoensarbeid. De bevolking van Picardië trok voor een deel weg naar de nabijgelegen Parijse regio. De landbouw is nog steeds van groot belang voor de regio. Maar ook de textielindustrie, die zich al vroeg heeft geconcentreerd in de steden, speelt nog altijd een belangrijke rol en trekt bovendien nieuwe takken van industrie aan. Picardië, dat tussen de twee sterk verstedelijkte regio's Nord-Pas-de-Calais en Ile-de- France in ligt, zal al zijn troeven in moeten zetten om nieuwe bedrijvigheid te kunnen aantrekken.