|
|
DAG 2Zondag 1 mei
AMIENS / LES ANDALYS Jos rekent na het copieuze ontbijtbuffet af met de creditcard. Het is 1 mei en dat wordt in deze stad op straat gevierd. Gevolg: een ‘deviation’ (omleiding). Gelukkig hebben we er niet al te veel last van, hoewel we op kleine wegen ten zuiden van de stad uitkomen. We zitten echter in de goede richting. Voort gaat het door een weinig attractief landschap, links eindeloze gele velden met Raps (koolzaad), rechts kaal liggende akkers. Nee, het landschap van Picardië heeft niet zo veel te bieden. We houden de kleine wegen aan en weten op die manier de autosnelwegen naar Rouen en Parijs te mijden. We passeren landelijke dorpjes die door de welvaart van de EU nog niet bereikt zijn, het lijkt hier en daar wel op de jaren vijftig. Langzamerhand wordt het landschap lieflijker; het begint te glooien. De heuveltjes eindigen abrupt bij de krijtrotsen die de noordelijke oever van de Seine vormen.
We parkeren de Ka midden op het marktplein van de bovenstad van Les Andalys, een stadje dat in een lus van de Seine gelegen is met links en rechts de witte krijtrotsen. We drinken koffie en schrikken ietwat van de prijs: een ‘grand crème’ kost hier € 3. We bezoeken er te voet de kerk Notre Dame, in Normandische stijl met mooie ramen (alle kerken in deze streek hebben uiterst fraaie ramen valt ons op). Jos maakt een praatje met een oude Engelse heer die al die kerken hier in de streek aan het aflopen is.
Vervolgens rijden we naar de benedenstad en de Seine – oever. We rijden hem een stukje af, maar keren toch maar terug omdat de eerstvolgende brug nog ver weg is. Bovendien willen we nog het kasteel (meer een fortvesting) bezoeken. Onderweg naar boven worden we zonder enige reden scherp gesneden door jonge, roekeloze Fransman. Clim moest snel bijsturen om ongelukken te voorkomen. Volgens sneed die gozer ons opzettelijk. Het kasteel ligt op een rots hoog boven de oever en wordt druk bezocht. We blijven er een half uurtje. We genieten van het weidse uitzicht over de Seine - vallei. Je krijgt er een goede indruk van de manier waarop de rivier meandert. We steken de rivier over en besluiten zo snel mogelijk
aansluiting te zoeken op een autosnelweg. Daar moeten we tol betalen, voor het
eerst deze vakantie. Even verderop moeten we opnieuw twee keer vooruit ‘péage‘
betalen. We volgen richting Evreux, Rouen – Zuid en Caen. Daar komen we
tenslotte zo rond vijf uur aan. Jos heeft via Internet een kaartje van de
stadsomgeving gedownload. Met behulp daarvan kunnen we zonder enige moeite ons
tweede Campanile Hotel vinden. We hebben er voor drie nachten gereserveerd.
Douchen, de zaak verkennen en om 19.00 uur aan tafel om Menu Tonus te bestellen.
Clim weigert halsstarrig om duur Frans bier te drinken en kiest consequent voor
water.
|
