|
DAG 1
Zaterdag 30 april
ROERMOND / AMIENS
Rond 11.00 uur vertrekken we. Op de Donderberg (waar we
onze weekendkranten kopen) is feest ter
gelegenheid van Koninginnedag; dat realiseren we ons pas als we ermee
geconfronteerd worden. We ontmoeten er Sef de B., een krasse grijsaard
inmiddels, ietwat zonderling en een prototype van een Einzelgänger die we overal
in de stad tegenkomen, maar dan wel op de meest vreemdsoortige tijdstippen. We
rijden via Sint Odiliënberg naar het Ei van Sint Joost, maar bij de
spoorwegovergang achter Montfort staan we tien minuten ogenschijnlijk doelloos
voor de gesloten spoorwegbomen te wachten; er komt maar geen trein. Tenslotte
wagen een voor een de terecht ongeduldige automobilisten de oversteek over het
baanvak ondanks de bellen en het rode knipperlicht.
Voorbij Sittard moeten we achter aan een file aansluiten.
Deze blijkt veroorzaakt te worden door de stoplichten nabij de Geusselt in
Maastricht. Via Luik en Namen dringen we verder België in. In de industriestreek
Borinage (rondom Bergen) dut Jos even in. In deze buurt liggen de bekende
scheepsliften over de 19eeeuwse kanalen die een verval van tientallen
meters overbruggen. Zonder enige controle kunnen we de grens met Frankrijk
passeren. We bevinden ons nu in de regio Nord / Pas-de-Calais. Het landschap is
er niet echt aantrekkelijk. Tamelijk plat, met veel uitgestrekte
landbouwpercelen waar voornamelijk witlof, suikerbieten en aardappels worden
verbouwd. We laten de grote plaatsen Lille (Rijssel) en Valenciennes links
liggen. Niet veel later krijgen we de stad Amiens in zicht, het is dan half
vijf.
 |
 |
| Interieur kathedraal |
De rieux (kanalen) van
Amiens |
Zonder enige moeite vinden we het Campanile Hotel in een
hotelcomplex met onder andere Formule 1 en andere goedkope reizigershotels. Bij
het hotel blijkt dat ze wel degelijk onze reservering hebben ontvangen, alleen
hebben ze niet de moeite genomen even een bevestiging te sturen. Ze spreken aan
de balie wel Engels, een hele vooruitgang in dit als vanouds tamelijk eenkennig
en monolinguistische land. Geen probleem dus. De kamer is zoals we het van deze
keten verwachten: eenvoudig, maar degelijk.
AMIENS
Amiens, de hoofdstad
van Picardië, is beroemd door zijn kathedraal. Maar men moet
niet verzuimen de moestuinen, de zogenaamde 'Hortilionnages' te bezoeken,
gescheiden door waterlopen, de 'rieux', die gevoed worden door de talrijke
zijarmen van de Somme en de Avre. Door de smalle grachten varen
platte schuiten voor het vervoer van de groenten, fruit en bloemen;
er wordt markt gehouden aan de oevers van de grachten.
- De Notre-Dame, 13de-15de eeuw, is een van de
mooiste gotische kathedralen; de voorgevel biedt een uitzonderlijk
geheel van beeldhouwwerk, waarvan vooral genoemd moet worden, in het
middenportaal, de beroemde 'Beau Dieu d'Amiens' (beeld van Christus
als leraar) en de beelden van de profeten en apostelen; het
linkerportaal is gewijd aan de H. Firminus, de eerste bisschop van
Amiens, het rechter aan de moeder Gods (episoden uit het leven van
de H. Maagd); de middenpijler van het portaal van het zuidelijk
dwarsschip draagt het prachtige, vroeger vergulde beeld van Maria
als moeder ('la Vierge dorée), het schip, 145 m lang, is een van de
hoogste van Frankrijk (42,30 m); bezichtig vooral het 110 plaatsen
tellende prachtig besneden koorgestoelte, 16de eeuw, en het koorhek,
15de-1 6de eeuw. De kathedraal bezit een schat aan relikwieën en
documenten. Klank- en lichtspel vertelt in 5 akten haar
geschiedenis.
- In het 'hotel des Trésoriers de France' het
museum van Picardië: archeologische collectie, Picardische
primitieven (15de-16de eeuw). Hollandse en Vlaamse meesters (Frans
Hals, Jordaens, Van Goyen, Teniers), Franse meesters uit de 18de
eeuw (Fragonard, Hubert Robert, Boucher, Chardin), 19de eeuw (Delacroix,
Géricault) en 20ste eeuw.
- De kerken van St-Leu, 15de-16de eeuw
(met de vernieuwde en zeer levendige gelijknamige wijk),en van
St-Rémy (imposant mausoleum voor oppermaarschalk Lannoy, 17de eeuw).
In een voornaam herenhuis 17de-18de eeuw: rijke verzameling rond
mode en toebehoren van de 18de eeuw tot vandaag. Voormalige
premonstratenzer abdij St-Jean met fraaie gebouwen in natuur- en
baksteen, die gelegen zijn rondom een klassieke kloosterhof 17de
eeuw. Het 'maison du Sagittaire' (huis van de boogschutter) is een
laatgotisch met renaissancemedaillons weelderig versierd voormalig
baljuwshuis (1591). Aan de beroemde acteur Gérard Philipe is het
gelijknamige theater gewijd.
- In het dierenpark van La Hotoie, aangelegd in
de 17de eeuw, belangrijke collectie dieren, o.a. watervogels. - 15
km W: La Chaussée Triancourt: Samara: archeologische en
natuurhistorische vindplaats (gereconstrueerde prehistorische
woningen, paviljoen voor tentoonstellingen, animaties).
|
We hebben nog een tijdje daglicht, dus besluiten we daarvan
te profiteren door de binnenstad alvast te bezoeken. Die blijkt toch nog tien
kilometer verderop te liggen. De invalsweg doet erg Belgisch en begin 20e-eews
aan. De stad ligt tussen glooiende heuvels. Ze wordt bekroond met een magnifieke
kathedraal, die voor meer dan de helft al perfect gerestaureerd is. Het doet een
beetje te volmaakt aan. We zijn met name onder de indruk van de tientallen
beeldhouwwerken aan de gevels. Binnen zijn de hoge glas-in-lood ramen erg
indrukwekkend.
 |
 |
| Mooi polychroom ... |
... houtsnijwerk |
Na bezichtiging van de kathedraal maken we een wandeling
langs enkele kanaaltjes die de stad rijk is. Het is zaterdagavond, dus het jonge
volk loopt er in groten getale rond en bevolkt de zonnige terrasjes. Een
aangename sfeer, dat moet gezegd worden.
MEER
INFO AMIENS EN KATHEDRAAL
Het avondeten gebruiken we in ons hotel. De keten
Campanile kan bogen op redelijke restaurants, waar de regionale gerechten
speciale aandacht krijgen. We bestellen er op deze vakantie doorgaans het menu
Tonus, dat is een vleessoort met een uitgebreid buffet van hors d’ oeuvres
(waaronder zalm en andere vissoorten. Het bier blijkt hier € 3,50 per klas te
kosten. Zelfs Clim is dat te gortig, als stil protest houdt hij het bij “eau
minerale”. Op onze kamer zal ’s avonds de komende dagen door Clim vooral naar
snooker op de tv worden gekeken; er schijnt een belangrijk Engels toernooi te
zijn.
Rekening van Campanile
|
NORD
- PAS DE CALAIS
Dicht bij huis, maar ook te veel als thuis. Te
vlak en te somber voor een vakantie, hoe kort ook. Dat is het
vooroordeel dat velen hebben over het noordwesten van Frankrijk. Wie de moeite
neemt achter de grauwsluier te kijken, ontdekt echter een heel ander
gezicht. Charmant, vriendelijk en karaktervol. Dankzij de
kolenmijnen en katoenfabrieken rondom Lille en Roubaix, was Nord -
Pas - de - Calais in de negentiende eeuw een industriegebied om rekening
mee te houden. Met de teloorgang van deze takken van bedrijvigheid
ging ook de regio kopje-onder. Na twintig magere jaren lijken nu de
vette weer aangebroken. Een flink deel van de Franse textiel-,
voedsel- en autoproductie vindt plaats in Nord - Pas - de - Calais.
Frankrijks rapste paradepaard, de TGV, komt uit dezelfde stal. De
welgevulde ruif bleek onweerstaanbaar voor buitenlandse
investeerders die met een stevige financiële injectie de bouw van de
Kanaaltunnel mogelijk maakten. Daarmee werd Nord - Pas -de -Calais
definitief het kruispunt van Europa.
SPOREN
De centrale ligging van de streek heeft niet
altijd in haar voordeel gewerkt. In het verleden was ze vaak inzet
van hevige schermutselingen en bloedige veldslagen. Hitler trachtte
de ‘Battle of Britain’ in het voordeel van Duitsland te beslechten
door Londen vanaf hier te bestoken met V-2 raketten. Tegenwoordig
zijn de nazi -bunkers en lanceerinrichtingen vooral in trek bij
diezelfde Britten, die massaal gebruik maken van de diverse
verbindingen. Ook de Eerste Wereldoorlog heeft sporen achtergelaten.
De ruim tweeduizend militaire begraafplaatsen in België en
Nord - Pas-de~Calais vormen op de kaart een lugubere kronkellijn, die
samenvalt met de frontlinie van '14-'18. |
 
|
