|
|
|
ONZE EERSTE VEERBOTENTerwijl Jos uitcheckt haalt Clim de auto op. Spannend, hij blijkt niet gestolen te zijn wat onze vrees was. We rijden naar het zuiden via Orkanger (waar de beste zalmrivier van het land stroomt, zegt men) en een langgerekt meer. Het is behoorlijk regenachtig, maar daar hebben we nu in de auto weinig last van. Dan breekt het moment aan dat we veerboten moeten nemen. In Halsa missen we net de afvaart. Koffie en een broodje in een kiosk, Jos verzamelt infomateriaal dat er in ruime mate voor handen ligt. We verbazen ons over het grote aantal auto’s dat op de ferry past. Door de bouw van (mooie) hangbruggen en tal van tunnels zijn veel ferry’s overbodig geworden. De organisatie is erg efficiënt, er is een restaurant aanwezig en ze zijn niet echt duur: gemiddeld € 12 voor een auto met 2 personen. We vervolgen onze weg aan de overkant van de fjord. Door de vele inhammen en baaien is de weg zeer bochtig, voortdurend moet Clim de komende dagen aan het stuur draaien en dat terwijl de weg daalt of stijgt. Erg vermoeiend, maar wel leerzaam, want als chauffeur heeft hij nog niet zo veel ervaring in de bergen.
MISTIGE TROLLSTIGENIn het schilderachtige plaatsje Åndelsnes (cruisehaven!) aan het einde van de Romsdalsfjord begint in het Isterdal de legendarische Trollstigen, een negentiende-eeuwse bergweg met elf haarspeldbochten en tal van watervallen. De huidige weg is in 1936 klaar gekomen en stijgt slechts 300 meter, maar wel heel steil. Het weer wordt slechter en mist en motregen vertroebelen onze blik op de omgeving, jammer. Bussen rijden af en aan: deze weg is een toeristische topattractie. Boven gekomen stoppen we bij Trollstigheim, een verzameling hutten waar men ansichtkaarten en souvenirs verkoopt. Van hieruit kun je naar een uitzichtplatform lopen, maar met dit slechte weer heeft dat geen zin. We blijven een tijdje op een hoogvlakte rijden, waarna we weer afdalen naar de volgende fjord. Dankzij een aantal tunnels hoeven we geen veerboot meer te nemen en kunnen we non stop doorrijden naar de stad Ålesund, waar we pas om zeven uur aankomen.
|
