|
|
|
DRIE FJORDEN EN SCHERENKUST
Clim gaat ‘s morgens alleen
de auto uit de
parkeergarage halen, Jos waakt ondertussen buiten over de bagage. We rijden
richting zuiden naar de havenplaats Stavanger. Die ligt slechts 200 km
verderop, maar de route is lastig: we moeten drie fjorden oversteken en ook een
aantal eilandjes van de scherenkust die door hangbruggen met elkaar verbonden
zijn. Twee keer moeten we gebruik maken van een veerboot: een van die
overvaarten duurt bijna een uur! Daarnaast duiken |
 |
 |
Tegenover het hotel ligt de stadsvijver met een fontein in het midden. Aan de rand bevindt zich een zwanennest met donzige jongen, dat zie je niet vaak. We bekijken de Anglo - Normandische domkerk uit de 12e eeuw die aan Swithin, de bisschop van het Engelse Winchester gewijd is. Mooie polychrome preekstoel van hout, het barokke orgel mag er ook zijn. Verder is de kerk niet echt bijzonder. Pilsjes op het zonnige terras aan de Våg, de haven die gevuld is met jachten, plezierbootjes en excursieschepen. Terwijl Clim zich gaat douchen (hij wil perse de zweet die hij in de tunnels opgelopen heeft afwassen…), zwerft Jos door de pittoreske straatjes en steegjes van het noordelijke stadsdeel Valberg om foto’s te maken.
We eten die avond goedkoop bij een Maleise snackbar, de jongens hebben er zelfs pindasaus in de aanbieding. Koffie gebruiken we weer in het hotel, die is per slot van rekening uitermate smaakvol en ook nog eens gratis… Op tv oorlogsfilm met Nicolas Cage in de hoofdrol.
 |
 |
 |
We blijven in de stad vandaag. Jos gaat meestal eerder dan Clim naar de ontbijtzaal en confisqueert dan alvast een hard ‘boiled egg’ en, indien voorradig, bacon voor hem. Allereerst bezoeken we het wijkje Valberg met houten huisjes in fleurige pasteltinten; het heeft iets weg van La Boca in Buenos Aires. Vlak daarbij ligt het Olie Museum, een futuristisch aandoend gebouw uit 1999 aan het water waarin boorplatforms te herkennen zijn. We vinden het een heel leerzame en dus interessante expositie waarin alle aspecten van het zwarte goud aan de orde komen: aardgeschiedenis, ontstaan van olie, oliewinning met boortorens op zee en aan land, ongelukken, helikopters, boorkoppen, duikklokken, modellen op schaal etc. En natuurlijk films en dia’s van vooral het lucratieve Ekofisk - veld. In het restaurant drinken we echt de allerduurste koffie van onze reis. Rokertjes op het terras, binnen is roken uiteraard verboden.
 |
 |
We lopen terug het centrum in, onder andere naar de Brandwachttoren, waarin een mini-expositie wordt getoond over de plaatselijke brandweer. We bevinden ons hier in een levendige toeristenwijk met veel kleine winkeltjes en muziek op straat. Zo treffen we er een Russisch orkest aan dat professionele folkloremuziek ten gehore brengt. Langs de jachthaven en de vismarkt bereiken we Gamle Stavanger, ofwel het oudste gedeelte van de stad waar een kleine 200 houten huizen uit de achttiende en negentiende eeuw bewaard zijn gebleven. We struikelen er over de vele groepen van een gigantische cruiseschip (uiteraard geregistreerd in Panama…) die er rondgeleid worden. We lopen een oud conservenfabriekje binnen, maar bekijken de expositie niet. Deze methode om de gevangen vis te conserveren was voor vissershaven Stavanger in de negentiende eeuw een uiterst belangrijke uitvinding; vroeger was dat alleen mogelijk door de vis te drogen of in te zouten. Sigaretje op bankje bij de vijver met vóór ons de eendjes en zwaantjes, flesje mineraalwater bij de kiosk even verderop.
 |
 |
Om vier uur zijn we terug in het hotel. Clim gaat een dutje doen. Jos leest een boek op het zonovergoten binnenplein, checkt zijn e-mail (veel spam, maar ook berichten van de leerlingen Ester en Bernadeth). Later voegt Clim zich bij hem met een puzzel / cryptogram. We eten pasta en puree in de binnenstad op een terras bij een stil restaurantje dat door een kwartet nijvere dames bestierd wordt. Op tv atletiek, geen film vanavond.
 |
 |
