|
|
|
PARKEERPROBLEMEN IN BERGENOm half vier komen we in de drukke stad Bergen aan. Via de drukke Torget (markt) bereiken we de Våg, het havenbekken vol cruiseschepen en plezierjachten. Ons hotel moet pal in het centrum bij de oude wijkje Bryggen liggen, maar we kunnen het niet vinden. Komt dat doordat we teveel letten op een schip dat net feestelijk ten doop wordt gehouden? We zien de champagnefles tegen de boeg in scherven gaan, natuurlijk gelanceerd door een belangrijke dame. We parkeren de auto ergens in een garage en gaan te voet op onderzoek uit. Wat blijkt? Het hotel ligt wat achteraf en gaat schuil achter bomen zodat het vanaf de straat niet te zien is. Jos checkt in, terwijl Clim teruggaat om de auto dichterbij te parkeren. Dat mislukt, zodat hij in arren moede weer terugrijdt naar de oorspronkelijk parkeergarage. Enfin, het is nog vroeg, dus maken we nog een wandeling door de stad. Die is niet echt uitgestrekt en kan dus goed te voet verkend worden.
VERKENNING VAN BRYGGENEerst naar de vesting Bergenhus vlakbij. De bastions zijn niet zo bijzonder. Het kasteeltje zelf op de binnenhof bezoeken we maar niet, daarin ligt wel de Hakonshal, het belangrijkste deel van de bvesting uit de dertiende eeuw. Het gotische Maria - kerkje in de buurt is niet toegankelijk. Jammer, het schijnt de mooiste barokke preekstoel van heel Noorwegen te bezitten. Het is het oudste nog bestaande gebouw van Bergen. Rondom de kerk liggen grafstenen met opvallend veel Duitse achternamen. Daarna gaan we naar het geheel uit hout gebouwde wijkje uit de middeleeuwen, Bryggen. Het is duidelijk nog niet zo lang geleden opgeknapt en het is er vergeven van de toeristen. Het is dan ook al jaren opgenomen in de lijst van Werelderfgoederen van de Unesco. In de meeste oude pakhuizen, magazijnen en handelshuizen van vooral Duitse hanseaten zijn nu winkels voor dure merkartikelen, cafés, restaurants, antiekzaakjes en uiteraard souvenirshops gevestigd. In een van de koopmanshuizen is het Hanzemuseum gehuisvest. We drinken er een duur pilsje (€ 8 per groot glas) op een binnenterras met een beetje zon. We eten bij een ietwat verloederd Grieks restaurant, waar je gerechten uit bijna alle keukens van de wereld kunt bestellen. Jos kiest voor een heet Indiaas gerecht (masala vindaloo) en bestelt er een milkshake bij, Clim houdt het bij meer westerse kost.
NIET ROKEN, WEL KOFFIE‘s Avonds gaat Jos nog even alleen de straat op om sfeerfoto’s te maken nu de zon zo laag staat. In de haven hebben grote zeilschepen aangelegd, een stel matrozen zit hoog boven in het want. De terrassen zijn overvol; ook hier vindt men het gebruik van markiezen en parasols zonde. Zo vaak kan men in deze regenrijke stad niet van het zonnetje genieten.
WANDELING DOOR DE STAD / AQUARIUMVandaag gebruiken we de auto niet. De hele dag blijven we in de tweede stad van Noorwegen rondsjouwen. De ochtendmist trekt geleidelijk op als we langs de haven en de vismarkt kuieren en de schepen bekijken. We lopen naar het Aquarium, waar we een anderhalf uur doorbrengen. Echt bijzonder is het niet of het moet zijn dat er voornamelijk waterdieren uit de Atlantische Oceaan of de Noordelijke Zeeën te zien zijn. Het is zondag, de traditionele uitjesdag voor gezinnen. De moeders blijken hun slanke jeugd bijna allemaal ingeleverd te hebben, ze zijn behoorlijk aan de lijvige kant. De bierbuikige vaders lopen in halterhemdjes en showen zo hun talrijke tatoos op hun gespierde armen en schouders. Niet echt smakelijk vinden we.
AANGENAAM MIDDAGZONNETJEWe lopen terug door een oude wijk van de stad, vol goed verzorgde houten huizen, allemaal in het wit. Hier houden zich weinig toeristen op, die concentreren zich merendeels aan de andere kant van de haven, de trekpleister Bryggen. We belanden bij het Ole Bull - plein (met beelden van Ole Bull - een violist- , Edvard Grieg - een componist- en Björnsjterne Björnson - een schrijver-), waar we een tijdje bij een fontein en een grasperk verpozen. In het gras ligt een dronkaard ogenschijnlijk te creperen, even verderop liggen verspreid de zonaanbidders op het groene tapijt. De kiosk die er staat lijkt een kopie van de onze op het Munsterplein. Een Sri Lankese familie maakt er foto’s. In Noorwegen ziet men trouwens veel allochtonen, vooral in de steden. De werksters in de hotels zijn vaak van buitenlandse komaf. Noorwegen neemt, evenals buurland Zweden, percentueel gezien de meeste asielzoekers en vluchtelingen van Europa op. Etnische eettentjes treft men er overal aan.
OMHOOG MET DE FLøY BANENOp weg naar de tandradbaan (eigenlijk een kabelspoorbaan), de Fløybanen, eten we aan een kraampje broodjes met knoflookworst. Boven op de klif (319 meter hoog) is het druk. Het volk geniet meer van de ijsco’s en de snacks dan van het uitzicht op de havenstad, die op een schiereiland ligt. We drinken koffie op het terras dat net als al die andere terrassen in dit land geen parasols heeft. Men wil optimaal profiteren van het weinige zonlicht dat hier normaal gesproken komt. Bergen staat bekend als de regenrijkste stad van heel Europa, samen met La Coruna in het Spaanse Galicië, maar dat is vandaag absoluut niet te merken. Weer beneden aangekomen passeren we nog enkele kerken, waaronder de Kruiskerk die opgedragen is aan de priester die Groenland tot het christendom bekeerd heeft. We eten in restaurant New Castle (een Engelse zusterstad van Bergen, tussen beide havensteden bestaat intensief veerverkeer, de bewoners doen bij elkaar inkopen) en bekijken nog het houten zeilschip van de Deense marine, dat als oefenschip dient voor aankomende cadetten / rekruten van de zeevaartschool. Op de tv een ons onbekende film met Harrison Ford, de laatste wordt door Clim hardnekkig “Indiana Jones” genoemd.
INFO IN HET DUITS:
|
