|
|
FONTEVRAUD
Het klooster Fontevraud We krijgen ontbijt in een grote zaal. Clim is wat later, zodat Jos de kans heeft de omgeving wat te verkennen. Achter het hotel ligt een dode rivierarm, een zogenaamde “boire”; die lijkt wel wat op een verstild vennetje. Alleen bij overstromingen in voor- en najaar loopt hij helemaal vol water. Uit de bergwand loopt water, daar moet ergens een bron zijn. Op een steenworp afstand ligt de beroemde abdij van Fontevraud. Tot aan de Franse Revolutie was dit de rijkste kloostergemeenschap van heel Frankrijk. Het stond onder leiding van een vrouwelijke abt, een abdis dus. Veel koningsdochters en afgedankte maîtresses werden hier gedumpt. Na de revolutie diende het complex als gevangenis en wel tot 1963. Tegenwoordig worden er voornamelijk culturele evenementen gehouden.
Bestorming door toeristenhordes Overdag wordt het bestormd door horden toeristen zoals ons. Van de 5 afdelingen (o.a. voor melaatsen, gevallen vrouwen en broeders) zijn er twee over. De hele zaak is rücksichtslos gerestaureerd, wat niet echt een fraaie indruk geeft. Zo zijn er bijvoorbeeld weinig aquarellen en beeldhouwwerk, zo typisch voor religieuze kunst, bewaard gebleven. De Romaanse keuken is enig in zijn soort en met zijn talrijke hoge schoorstenen heel bijzonder. Er schijnt een zwak doch aangenaam zonnetje, waardoor het goed toeven is in de tuinen rondom het klooster. Tussen de medetoeristen lopen nogal wat Amerikanen rond, bij andere bezienswaardigheden zie je die veel minder vaak.
|
