|
|
PONTARLIERFranche - Comté
Dit is een weinig bezocht hoekje in oostelijk Frankrijk. De streek wordt ook wel de poort naar Zwitserland genoemd. Ingeklemd tussen twee bergketens, de Vogezen in het noorden en de Jura in het Zuiden, liggen de groene dalen van de Franche-Comté. De temperaturen in de Franche - Comté zijn die van een landklimaat: in de zomer is het er lekker warm en in de winter kan het er bar koud worden. Het dorpje Mouthe gelegen in het departement van de Jura staat bekend als het koudste (tevens ook het droogste!) dorp van heel Frankrijk. Het kan daar 's winters wel 30 graden onder nul worden! De Comté was lange tijd een vrijplaats, vandaar de naam, onder voogdij van het Heilige Roomse Rijk. Na de verovering door Lodewijk XIV en het verdrag van Nijmegen, 1678, viel het definitief aan Frankrijk toe. Besançon nam als hoofdstad de plaats in van Dole en ook de universiteit, de militaire regering en het parlement verhuisden. Vauban ommuurde de stad en liet de citadel bouwen. Na 1730 kent de Franche - Comté een tijd van grote voorspoed. In de 18de eeuw verdubbelde de bevolking. In 1790 wordt de Provincie Franche - Comté vervangen door de huidige departementen. Het Prinsdom Montbéliard kwam in 1793 bij Frankrijk. Na de oorlog 1870-1871 werd een honderdtal gemeenten losgemaakt van het door de Pruisen geannexeerde departement Haut - Rhin. Deze vormen nu het Territoire de Belfort. Bij de wet van 1972 werd Frankrijk in regio's verdeeld en werd de vroegere provincie omgezet in een regio. PONTARLIER
CHÂTEAU DE JOUXDit machtige fort bewaakt al vanaf de 10e-eeuw de belangrijke doorgang van Frankrijk naar Zwitserland, de zogenaamde Passage de la Cluse. In 1034 werd het kasteel voor het eerst genoemd in de bronnen. Het machtige bouwwerk is in verschuillende etappes gebouwd en vertoont dan ook diverse bouwstijlen. Ook de overal in Frankrijk aanwezige Vauban droeg hier zijn steentje bij. De laatste toevoeging was van de hand van generaal Joffre in 1879. De vrijheidsstrijder Toussaint Louverture die op Haïti de Franse kolonisten versloeg en verjoeg, heeft hier gevangen gezeten, hij stierf in 1818. Zijn cel is tegenwoordig een bedevaartsoord voor Haïtiaanse staatsburgers. (Wij hebben er echter geen zwarte Caribiërs gezien.) Het complex is aan verbouwing toe, zodat we tijdens de rondleiding (tegen gereduceerd tarief) bijna niets interessants kunnen bezichtigen. Daarvoor hebben we dan bijna twee uur moeten wachten (wel inclusief lunch op een terras nabij). De vrouwelijke gids blijkt goed Nederlands te spreken, geleerd op de universiteit. Zij complimenteert Jos met zijn goede uitspraak van het Frans, dat heeft hij nog nooit eerder gehoord! Een deel van de film Les Misérables van Claude Lelouch is in dit slot opgenomen.
|
