| HEENREIS De luxe bus- / bootreis van 8 dagen werd georganiseerd door dagblad de
Limburger in het voorjaar van 1985. Na de deelnemers in enkele grotere
Limburgse steden opgehaald te hebben, vertrokken we met de luxe touringcar over
de autobanen naar Lübeck, de oude voormalige Noordduitse Hanzestad. Daar
scheepten we ons tegen het vallen van de avond in het havenplaatsje Travemünde
(bekend van Thomas Mann, de schrijver) in. We maakten de overtocht over de
Oostzee (in het Duits Baltisches Meer) naar Helsinki met de Finnjet van de Silja
Line, een luxe
cruiseschip van 25.000 ton en zo hoog als een fors flatgebouw. Het schip behoort
tot de grootste veerboten ter wereld, kan 1500 passagiers vervoeren en telt een
bemanning (personeel dus) van 400 koppen. Topsnelheid: 32 knopen ofwel 54 km per
uur.
Ons reisgezelschap bestond uit 24 mensen, de
reisbegeleider Hans uit Noord - Limburg was tevens onze chauffeur tijdens de
gehele reis. Echt ideaal is zo'n dubbelfunctie niet: als chauffeur kwam hij in
onze ogen beter uit de verf dan als reisgids. Enfin, hij deed tenminste zijn
best. |
 |
CRUISE OOSTZEE
De oversteek van Travemünde naar Helsinki bedraagt 1150 km en is daarmee een
van de langste veerverbindingen ter wereld. Ze varen ook naar het nabij gelegen
Tallinn in Estland en Leningrad in de Sovjet - Unie (tegenwoordig Rusland). De boottocht duurde zevenendertig uur, maar de comfortabele accommodatie, de
uitstekende verzorging en het geboden vertier (zwemmen, sporten aan dek,
sauna's, bibliotheek, levende muziek, disco, bioscoop, enz.) deden de tijd snel vergeten.
We verbleven er in standaardhutten die van alle gemakken voorzien waren; ikzelf
moest mijn cabin delen met een jongeman uit Maastricht, Nico geheten. Aan boord
maakte ik voor het eerst in mijn leven kennis met de zeer uitgebreide
Scandinavische buffetten met tal van smakelijke hapjes, ik genoot vooral van al
die soorten heerlijk verse vis. Ook de rendiersteak en de stooflapjes van eland
waren niet te versmaden.
Aanlegplaats met markt in Helsinki
IJSSCHOTSEN
De hele volle dag bleef ik voornamelijk buiten op het dek, genietend van de
pure zeewind. Het was wel nog pittig koud, het winterijs in de Oostzee was nog
niet helemaal verdwenen. De Botnische en Finse Golf waren in dit jaargetijde nog
grotendeels met ijsvlakten bedekt. De Finnjet fungeerde in de winter niet als
cruiseschip, maar ook als krachtige ijsbreker die de weg baande voor kleinere
schepen. Overdag waren ook de winkels aan boord open. Het waren vooral Finnen
die gigantische hoeveelheden alcoholica en sigaretten bij de tax free shops
insloegen. 's Avonds in de bar deden zij zich te goed aan het bier, waar zij
overigens niet zo goed tegen konden gezien de vele Finnen die in de toiletten
stonden over te geven. Het was een waar zuipfestijn.
SCHERENKUST
De ochtend brak glorieus aan met stralend weer en de vage kustlijn van
Finland in de verte: land in zicht! We voeren door een archipel van kleine rotsachtig
eilandjes. Direct achter deze scherenkust doemde Finlands hoofdstad Helsinki op,
de skyline werd er beheerst de de Dom die met zijn groengouden koepel boven
alles uittorende. Na een laatste copieus ontbijt ontschepen we in De Dochter van
de Oostzee zoals Helsinki ook wordt genoemd.
| FOTOCOLLAGE HELSINKI (16 FOTO'S)
HELSINKI
DE STAD
Bijna het hele gezelschap nam deel aan de excursie, een rondtocht door de
stad. Ik gaf er echter (als enige trouwens) de voorkeur aan om een en ander op
eigen houtje in eigen tempo te gaan bekijken. Ik dronk koffie in het vermaarde
restaurantje Kappeli dat van buiten uit smeedijzer en glas bestaat en van binnen
voornamelijk uit hout en koper. Vlakbij bezocht ik het
Senaatsplein dat een kunstwerk op
zich is met zijn neo-klasieke paleizen. Men noemt Helsinki wel eens de laatste
Europese stad die als geheel ontworpen is (net zoals Leningrad / Petersburg 500
km verderop) en als kunstwerk beschouwd dient te worden, vandaar ook het
schaakbordpatroon dat aangeeft dat de stad aan de tekentafel ontworpen is. De
architect was een zekere Engel uit Pruisen; hij gaf de stad de allure die ervoor
zorgde dat Helsinki in 1812 de hoofdstad werd van het Russische Groothertogdom
Finland (voorheen was dat de meer westelijk gelegen stad Turku). Aan het plein
liggen de donkergele regeringsgebouwen
(met daarin onder andere een zwembad en een sauna)
en de universiteit met witte zuilen. in het midden staat een machtig
ruiterstandbeeld van tsaar Alexander II, die veel voor Finland heeft betekend.
DE DOMKERK
Het meest imposante gebouw was echter de
domkerk (ook wel de Lutherse Kathedraal genoemd) die boven op een rots is
gebouwd. Trouwens, in de hele stad liggen her en der verspreid tussen de huizen
veel grote rotsblokken. De kerk heeft veel koepels en zuilen. Ze is in 1852 naar
een ontwerp van architect Engel voltooid. Er zijn meer dan 1500 zitplaatsen,
maar zij kan natuurlijk veel meer gelovigen bevatten. Het interieur is
lichtgrijs en blauw met een witte koepel. Er staan enkele mooie beelden in,
onder andere van Luther en Agricola.
OUSPENSKY KATHEDRAAL
Een andere kerk die ik er kort bezocht is de Ouspensky - kathedraal, een
Russisch - orthodox heiligdom met die typische uivormige torentjes die eveneens op een
heuvel is gebouwd en in 1868 geheel uit baksteen is opgetrokken. Vanwege
tijdgebrek ging ik niet naar binnen een kijkje nemen. Ik scheen toch wel wat
moois gemist te hebben: het interieur in de kleuren rood, blauw en goud is namelijk rijk versierd met veel graniet
erin verwerkt en de kerk heeft ook een indrukwekkende iconostase. Het is de
grootste Russisch - orthodoxe kathedraal in Scandinavië. |
 |
 |
 |
| Dom - kerk |
Ouspensky - kathedraal |
Jean Sibelius (1865 - 1957)
Fins componist die zijn inspiratie vooral uit de Scandinavische
folklore haalde. Met zijn werk gaf hij aan het Finse nationale
gevoel en streven naar onafhankelijkheid van met name Zweden en
Rusland een impuls.
Belangrijkste werken:
Finlandia Suite / En Saga
/ Symfonieën 1 t/m 7 /
Tapiola / Karelia Suite
/ Swan of Tuonela |
SIBELIUS MONUMENT
Als laatste bezocht ik met de bus het
Sibelius - monument dat iets
buiten de stad in een park achter de roeibaan lag.
Jean Sibelius (1865 - 1957, ja, hij is heel oud geworden) is een van mijn
favoriete componisten. Ik vond het excentrieke monument heel bijzonder met zijn
orgelpijpen en de karakteristieke kop van de componist. Er liepen heel wat
bewonderaars / muziekliefhebbers rond, ze kwamen van heinde en ver. Ik was
beslist niet de enige die bewondering toonde voor deze muziekkunstenaar.
FOTOCOLLAGE VAN SIBELIUS MONUMENT
(Klik op fotootje voor vergroting.)
PER BUS VERDER
Tegen de avond zocht ik de bus weer op, die stond bij
de haven op ons te wachten. We reden rechtstreeks naar rusland, 450 km verder.
Het landschap bestond vooral uit bossen (veel naaldbomen) en meren. In de bossen
lagen overal grote rotsen verspreid, de zogenaamde zwerfkeien die hier door de
gletsjers in de ijstijden zijn neergelegd. Tijdens de busreis naar het
Sovjetrijk maakte ik in de bus kennis met een kunstenares uit Maastricht en haar
(iets oudere) vriendin. De rest van de reis zouden we niet meer van elkaars
zijde wijken (bij wijze van spreken dan...) . Aan de grens met Rusland hadden we
betrekkelijk weinig oponthoud, verbazingwekkend, want het IJzeren Gordijn was
toen nog lang niet opgeheven. Alleen de Roermondse kinderarts in ons gezelschap
zorgde voor enige consternatie. De grenswachten troffen een joekel van een
kruisbeeld in zijn bagage aan, een voorwerp dat ze zonder aarzelen in beslag
namen. Hevige protesten van de kinderarts zijn vrouw (argumenten: vrijheid van
godsdienst, voor eigen gebruik en zo) mochten niet baten. Niet echt
snugger van die man, hij zou als academicus toch beter moeten weten. Een uurtje
later bereikten we via de voormalige Fins-Zweedse stad Viborg het mooie
Petersburg.
(Voor reisverslagen over Rusland: ga naar onze site
Rusland)
 
|
