|
|
TALLINNMEER INFO TALLINN
/
|
 |
 |
Meer dan een week zullen we in Estland verblijven. De douane legt ons geen
strobreed in de weg als we van het schip komen. Opgelucht rijden we Estse bodem op,
het langdurig benedendeks wachten op de ontscheping gaf vooral
Clim een claustrofobisch
gevoel. We rijden regelrecht naar ons hotel, waar we al gauw een parkeerprobleem
hebben. Terwijl Jos bij de receptie de zaken gaat regelen, blijft Clim in de
auto zitten. Het blijkt dat er een niet-rokerskamer voor ons is gereserveerd.
Daarmee kunnen we beslist niet akkoord gaan. Gelukkig weet de receptionist nog
iets te versieren op de 8e etage, de hoogste. We hebben er dus een riant
uitzicht over de stad Tallinn. De kamer is heel ruim en heeft de afmetingen van
een suite. We zijn uiterst tevreden. Op de tv kun je veel muziekzenders
ontvangen, maar geen enkele Russische zender komt er door, dat is wel opvallend.
In de andere Baltische landen kregen we nog altijd minstens één Russisch kanaal
door. De auto kunnen we kwijt achter het hotel op een bewaakte plaats, een pak
van ons hart gezien de vele autodiefstallen. De Oost-Europese landen zijn
berucht op dit gebied, we denken aan de verdwenen Audi 80 van een vriend van ons
in het Poolse Legnica in 1995! (Hij was toen nog geen halve dag in Polen…)
Ga naar de Fotocollage Algemeen
Overal casino’s en speelzalen
|
|
 |
 |
 |
 |
 |
Enfin, het restaurant is die avond door een gezelschap gereserveerd, dus we gaan
in de stad een restaurantje zoeken. Al gauw lopen we tegen iets onopvallends
aan. In een eenvoudig kelderrestaurant eten we Schnitzels tegen belachelijk lage
prijzen. Het hele diner (inclusief 3 halve liters bier en koffie) kost ons
omgerekend € 12. We moeten wel vooraf alles bij Endel (kelner met Fins
uiterlijk) afrekenen, zo was dat ook onder de Sovjetheerschappij nog de
gewoonte. Het eten is er wel tamelijk vet en zeker niet van hoogstaande
kwaliteit. We dwalen na het eten nog wat rond door het park en een
nieuwbouwbuurt.
Op straat lopen heel wat aantrekkelijke jonge vrouwen rond, voornamelijk blond (of geblondeerd), kortgerokt en met een diepe inkijk. Ze hebben allemaal hetzelfde bestudeerde loopje aan zich: snelle trippelpasjes, tasje in de hand of onder de arm, een arm ver naar achteren zwaaiend zodat de borstpartij steeds goed uitkomt, alleen star vooruitkijkend met een arrogante blik in de ogen. Behoorlijk zelfbewust in ieder geval. Het lijken geen poesjes om zonder handschoenen aan te pakken… Tegen half elf keren we terug naar ons hotel. Het begint dan te schemeren, na elf uur valt hier pas de duisternis in. Op de tv kijken we naar een realistische western waarin Marlon Brando en Jack Nicholson de hoofdrollen spelen. We slapen op de dekens, ondanks de goed werkende airconditioning.
 |
 |
De volgende ochtend verslapen we ons een beetje, maar gelukkig kunnen we tot 10 uur uitgebreid ontbijten, een buffet (met vis) uiteraard. Daarna gaan we het centrum verkennen. Na een klein half uur bereiken we dat, het blijkt er heel toeristisch te zijn met veel toerbussen die dagjesmensen uitspuwen. (Die blijken allen afkomstig te zijn van een cruise van P&O Ferry’s die net de stad aangedaan heeft.) We drinken sterke koffie op een terras bij de stadsmuur en aanschouwen al dat fraaie vrouwvolk dat voorbij komt paraderen. Daarna hangen we zelf de toerist uit. We beginnen met het bezichtigen van een oeroud kloostercomplex, althans wat er van over is van dit oudste gebouw van de stad. Een jonge student ontvangt ons. Er is alleen natuurlijk licht en waar het echt te donker is om iets te kunnen ontwaren, branden heel authentiek kaarsen. Daarna volgen een kleine orthodoxe kerk (we zijn er de enige bezoekers) en mooi gerestaureerde straten die ons naar de noordelijke stadsomwalling voeren. Vanaf de toren daar heb je uitzicht over het hele havencomplex. Door de poort van die Dicke Margaretha – toren keren we terug naar de binnenstad. We belanden er aan de westkant waar een hele rij oude stadstorens bewaard is gebleven. Die geven een romantische aanblik, niet voor niets laat een tweetal bruidspaartjes zich daar in hun mooiste outfit fotograferen.
Slide show van Tallinn
Ga naar de Fotocollage Straatjes
 |
 |
Burchtheuvel Tooma met kerken en kathedralen
Even later beklimmen we via trappen de burchtheuvel. Dit gedeelte van de stad
wordt Tooma ofwel de bovenstad genoemd. Mooi uitzicht. De kleine, nauwe
straatjes zijn vol P&O - toeristen. In de oude, witgesauste
Toom-kerk hangen oude
wapenschilden van hout en zijn de banken voor de gelovigen afgesloten met
deurtjes. Elke adellijke familie had er zijn eigen plekje in de kerk. Het is er
wel dringen geblazen. We lopen nog wat rond en zoeken de rust op. Weer een kop
koffie en uitzicht, nu naar het zuiden vlak bij het kasteel. Daar gaan we niet
naar binnen, het is vandaag veel te mooi weer en wandelen in de openlucht lijkt
ons nu gepaster dan voortsjokken in een museum.
|
|
Orthodoxe Alexander Nevski KathedraalAan de rand van de bovenstad ligt de magistrale Alexander Nevski Kathedraal, een orthodoxe kerk met veel pracht en praal. De uivormige koepels zijn vanaf iedere plek in de stad zichtbaar, evenals trouwens al die andere ranke torenspitsen van de protestantse kerken (want dat zijn de meeste gelovigen hier: evangelisch gereformeerd.) Het is druk in de kerk, er vindt net een huwelijksinzegening plaats en de toeristen verdringen elkaar om plaatjes van de plechtigheid te kunnen schieten. Ook Jos doet daar aan mee, hoewel fotograferen in de kerk uitdrukkelijk is verboden. |
Via ‘Kiek in de Kök’ (een stadsmuurtoren met een museum erin) dalen we af naar
de benedenstad, waar we op het ruime Vrijheidsplein uitkomen. Veel
restauratiewerk daar, inclusief het gotische stadhuis. Het doet denken aan al
die Midden-Europese pleinen in Tsjechië, het stamt uit dezelfde periode. In een
van de restaurants worden uitsluitend knoflookgerechten geserveerd; het ruikt er
naar onze smaak zalig. Even verderop is een kerk in plastic gehuld. Zowel Clim
als Jos komen gelijktijdig met de opmerking: “Is Cristo soms hier geweest?” Het
wordt tijd om terug te keren naar het hotel om onze vermoeide ledematen te laten
rusten. Onderweg drinken we een biertje op een Chinees terras. Chinese
restaurants zijn we ondertussen overal op de wereld tegengekomen, dus ook hier,
het bevreemdt ons niet.
‘s Avonds eten we in de buurt in een opmerkelijk clean
restaurantje. Het personeel spreekt hier in Estland bijna altijd redelijk
Engels. Na het eten drinken we zwarte koffie bij de keten 'Double Coffee', die
moderne koffiehuizen
zullen we ook in Letland tegenkomen. Het concept is eenvoudig en modern: imiteer
op een eigen manier de Amerikaanse succesformule van ‘Starbucks’ (USA) en alles komt
goed. Veel glas en staal in het interieur verwerken wil ook wel eens helpen. Het
blijkt een van de duurdere gelegenheden van de Baltische staten te zijn, maar de
service en de rondlopende serveersters zijn er uitstekend. Op de kamer kijken we naar
‘Full Metal Jacket’ op de tv. Jos gebruikt voor het eerst zijn dompelaartje om thee
te zetten.
Ga naar de Fotocollage Straatjes
 |
 |
Het is zaterdag. Nadat we ons aan het ontbijt bijzonder geërgerd hebben aan een stel luidruchtige Italiaanse papagelli, nemen we de auto en zoeken het bejubelde openluchtmuseum op. Dat ligt ten westen van de stad en zou gemakkelijk te vinden zijn. Maar nee hoor, juist de cruciale afslag staat niet aangegeven, zodat we ergens verderop aan de kust terecht komen. Jos vraagt in het Russisch de weg aan een jonge vrouw die een soort houten kiosk met “Продукты” (”producten”, ofwel levensmiddelen) drijft. Zij wijst hem op een kaart de juiste weg. Het boerendorp (want dat is het in feite) ligt op een landtong aan gene zijde van de Baai van Tallinn, de stad die men in de verte nog kan ontwaren. Voor de ingang staan bussen, dus de toeristen hebben dit plekje ook al ontdekt. We lopen er bijna twee uur rond en aanschouwen er de oude boerenstulpen, molens, dorpsschooltje, smidse, kerkje en zo meer. We bekijken een akkertje, varkens wentelen zich in de modder en een haan met een toom kippen stapt parmantig rond. Het is goed onderhouden en de bordjes zijn ook in het Engels gesteld. Hier en daar zit een vrouw te handwerken of worden oude ambachten uitgeoefend.
 |
 |
Ga naar de OpenluchtmuseumTwintig kilometer verderop ligt Keila Joa, een
natuurpark aan zee. Daar ligt de
hoogste waterval van het land, hij is wel zes meter hoog, wow! Als er veel
waterafvoer is (bijvoorbeeld in de lente als al die sneeuw hier smelt) is deze
cascade misschien wel een stuk spectaculairder, maar nu in de zomer doet hij wat
tam aan. Desondanks is het een hele attractie in dit tamelijk platte land. De
hoogste berg (‘heuvel’ zo je wilt) is net 300 meter hoog, nog lager dan onze
eigen Vaalserberg. Er is ook een hangbrug. We blijven er niet lang rondhangen.
Clim tikt bij het meisje van de parkeerplaats kleine muntjes op de kop.
We rijden door naar het klooster Padise dat daar ook ergens in de buurt moet
liggen. De wegen zijn redelijk goed hier en gelukkig erg leeg. In Tallinn zie je
over het algemeen nieuwe auto’s van westerse makelij. We hebben er nauwelijks
een oud Russisch merk op straat gezien. Kilometers lang rijden we door
dennenbossen. Het klooster wil maar niet verschijnen. Jos informeert naar het
klooster in het Russisch aan twee vrouwen langs de weg (‘не знаю', dat weet ik
niet) en aan een jong stel bij een bushalte. Die zijn allebei al lazarus, maar
weten wel dat er niet ver hiervandaan een ruïne ligt: ‘Кластер пе далеко'. De
bushalte ligt hier niet voor niets: aan de overkant van de weg bevindt zich een
terrein met barakken dat bewaakt wordt door bewapende wachtposten en geheel met
prikkeldraad omheind is. Een gevangenis of een strafkamp, dat zal het wel zijn.
Inderdaad doemt even later het dertiende-eeuwse klooster op, althans wat ervan
overgebleven is. Dat is niet erg veel. We klauteren door de ruïne, kruipen over
de gewelven van de kapel, duiken de kelders in en nemen vanaf de gerestaureerde
toren de omgeving met zijn landerijen in ogenschouw. Bij een snelvlietend
stroompje bivakkeert een stel jongeren. Men is er nog volop bezig met restauratiewerkzaamheden. Het klooster zou op de lijst van Unesco -monumenten
staan, maar Jos betwijfelt dit zeer; hij heeft er nog nooit van gehoord of iets
erover gelezen. We maken nog een paar foto’s en rijden terug naar Tallinn waar
we pilsjes op het terras van ons hotel pakken. Het is vandaag weer warm geweest.
Estland: Tallinn RaadhuispleinSinds de Baltische Staten zijn toegetreden tot de Europese Unie is er meer aandacht voor hun bezienswaardigheden. Een cultureel-historische verrassing is de binnenstad van Tallinn. Zevenhonderd jaar is aan de Estse hoofdstad gebouwd, met een hoogtij in de late Middeleeuwen. Dat geeft een dromerige sfeer aan het centrale Raadhuisplein. De vele tinten geel en oranje op de gevels passen bij de heldere luchten van de Oostzee waaraan Tallinn gelegen is en roepen een 'noordelijk' gevoel op. Op het plein wordt volop geleefd. De tafels en stoelen van de vele kroegjes en eethuizen staan overal en zitten vol met pratende en lachende mensen. Let op nieuwe website: www.tourism.tallinn.ee |
Service? Nooit van gehoord!We eten ‘s avonds weer bij Endel (met de achternaam ‘Darm’ volgens Clim…). Hij is er niet, maar wel een blonde jonge vrouw die ons met zichtbare tegenzin bedient. We zijn niet zo gecharmeerd door haar onverschillige houding en de norse blikken die ze ons toewerpt. Dat ze blij is dat ze wat klandizie heeft! De bediening in sommige winkels en horecagelegenheden laat nog wel eens te wensen over; men ontplooit er erg weinig eigen initiatief alsof men nog gevangen zit in het oude sovjetstramien. Er zijn echter ook zaken waar men de winstgevende commerciële principes (vriendelijkheid, voorkomendheid, dienstbaarheid, etc.) wel begrepen heeft. Dat laatste is zeker in onze viersterrenhotels het geval. Daar spreekt men doorgaans ook uitstekend Engels en / of andere courante westerse talen. |
|
Aan het ontbijt verschijnen reusachtige kerels, de meeste zwart en van Caribische origine. Het is de nationale basketballploeg van Engeland die in het Balticum ‘friendly games’ spelen. Wedden dat zij van met name de Litouwers klop krijgen? (Die zijn namelijk al eens wereldkampioen geweest en hebben ooit de Amerikaanse profs van de NBA een poepie laten ruiken.) Te voet gaan we het oosten van de stad bekijken. We vergeten vooral niet onze paraplu’s mee te nemen, want het lijkt regenachtig weer te worden. We lopen door een wijk met oude, meestal vervallen huizen van hout, ze verkeren in verschillende stadia van verval. Sommige moeten er ooit heel fraai uitgezien hebben.
Kadriorg, paleis uit de 17e eeuwDan volgt een keurig aangelegd park met een vijver vol zwanen; we hebben de terreinen van het paleis Kadriorg uit de achttiende eeuw bereikt. Het paleis is op last van Catharine de Grote (Estland hoorde toen weer eens bij Rusland) gebouwd door een stel Italiaanse architecten, onder andere Rastrelli die ook aan de Hermitage en de Petershof in ‘Питер’ (Sint Petersburg) heeft gewerkt. We lopen er omheen, maar gaan niet naar binnen om de kunstschatten van het daar gevestigde museum te bekijken. Het is een barok gebouw, niet al te groot, met een Franse tuin erachter. De bloemperken zijn mooi vormgegeven. Even verderop ligt het ommuurde landgoed waarbinnen de presidentiële residentie is gevestigd. Uiteraard staat er een schildwacht voor. |
|
Monument: engel op zuil
We wandelen een brede allee af die uitkomt aan zee; op het einde ervan staat een
indrukwekkend monument. Een engel op een hoge, rotsachtige zuil moet de vrijheid
en onafhankelijkheid symboliseren en is tevens een huldebetoon aan de moedige
Russische matrozen van rond 1900 die ergens in een zeeslag (tegen wie, Japan?)
voor het vaderland zijn gevallen. In het parkje rondom zitten verspreid jonge
Russischtalige alcoholisten te niksen. Van daaruit is het een fikse wandeling
langs de kust terug naar het centrum van Tallinn. We hebben zicht op de haven,
waar we welgeteld 8 joekels van cruiseschepen of ferry’s zien liggen. Onderweg
drinken we prima koffie in een Grieks restaurant.
Ga naar de Fotocollage KerkenDaarna lopen we nog eens de historische kern van de stad door. We bezoeken een drietal kerken, ook van binnen bekijken we ze. De protestantse kerk vinden we gezien haar soberheid het minst de moeite waard. In een Kohvik, een negentiende-eeuws koffiehuis (met Jugendstil - elementen), nemen we koffie en gebak. We moeten er voor de suiker 2 cent extra betalen… We nemen foto’s van de gerestaureerde patriciërshuizen. Jos pint nog eens duizend ‘kroonen’, eerder op de dag heeft hij dat ook al eens gedaan. We puffen uit met Bon Aqua (mineraalwater) op een terras. We zijn moe, we hebben al heel wat afgelopen. Jos heeft drie blaren onder zijn linkervoet en loopt een beetje mank. Clim is kribbig van vermoeidheid en de warmte. Via de Nationale Bibliotheek en nog wat monumentale gebouwen (o.a. kerken) keren we terug naar het hotel. Onderweg zien we hier en daar nog architectonische mastodonten uit het sovjet - tijdperk liggen. Ze lijken ons enigszins verwaarloosd. Pilsjes op het terras. ‘s Avonds eten bij de Chinees in de buurt. Jos geniet er van zijn “sweet and sour porc”, maar Clim eet er met lange tanden. We hebben vandaag zeker 15 km te voet afgelegd; gelukkig hebben we de paraplu’s nauwelijks nodig gehad.
INFO IN HET DUITS:
Tallinn
|
MEER INFO TALLINN / Kaart van Tallinn
