TALLINN

MEER INFO TALLINN   /        Ga naar de Fotocollages van Tallinn!   / Kaart van Tallinn

(14 t/m 22 juli 2005)

Riant uitzicht in rokerskamer

Meer dan een week zullen we in Estland verblijven. De douane legt ons geen strobreed in de weg als we van het schip komen. Opgelucht rijden we Estse bodem op, het langdurig benedendeks wachten op de ontscheping gaf vooral Clim  een claustrofobisch gevoel. We rijden regelrecht naar ons hotel, waar we al gauw een parkeerprobleem hebben. Terwijl Jos bij de receptie de zaken gaat regelen, blijft Clim in de auto zitten. Het blijkt dat er een niet-rokerskamer voor ons is gereserveerd. Daarmee kunnen we beslist niet akkoord gaan. Gelukkig weet de receptionist nog iets te versieren op de 8e etage, de hoogste. We hebben er dus een riant uitzicht over de stad Tallinn. De kamer is heel ruim en heeft de afmetingen van een suite. We zijn uiterst tevreden. Op de tv kun je veel muziekzenders ontvangen, maar geen enkele Russische zender komt er door, dat is wel opvallend. In de andere Baltische landen kregen we nog altijd minstens één Russisch kanaal door. De auto kunnen we kwijt achter het hotel op een bewaakte plaats, een pak van ons hart gezien de vele autodiefstallen. De Oost-Europese landen zijn berucht op dit gebied, we denken aan de verdwenen Audi 80 van een vriend van ons in het Poolse Legnica in 1995! (Hij was toen nog geen halve dag in Polen…)

     Ga naar de Fotocollage Algemeen

Goedkoop maar vet eten

Enfin, het restaurant is die avond door een gezelschap gereserveerd, dus we gaan in de stad een restaurantje zoeken. Al gauw lopen we tegen iets onopvallends aan. In een eenvoudig kelderrestaurant eten we Schnitzels tegen belachelijk lage prijzen. Het hele diner (inclusief 3 halve liters bier en koffie) kost ons omgerekend € 12. We moeten wel vooraf alles bij Endel (kelner met Fins uiterlijk) afrekenen, zo was dat ook onder de Sovjetheerschappij nog de gewoonte. Het eten is er wel tamelijk vet en zeker niet van hoogstaande kwaliteit. We dwalen na het eten nog wat rond door het park en een nieuwbouwbuurt.

Kaart van Tallinn

Zelfbewuste jonge vrouwen

Op straat lopen heel wat aantrekkelijke jonge vrouwen rond, voornamelijk blond (of geblondeerd), kortgerokt en met een diepe inkijk. Ze hebben allemaal hetzelfde bestudeerde loopje aan zich: snelle trippelpasjes, tasje in de hand of onder de arm, een arm ver naar achteren zwaaiend zodat de borstpartij steeds goed uitkomt, alleen star vooruitkijkend met een arrogante blik in de ogen. Behoorlijk zelfbewust in ieder geval. Het lijken geen poesjes om zonder handschoenen aan te pakken… Tegen half elf keren we terug naar ons hotel. Het begint dan te schemeren, na elf uur valt hier pas de duisternis in. Op de tv kijken we naar een realistische western waarin Marlon Brando en Jack Nicholson de hoofdrollen spelen. We slapen op de dekens, ondanks de goed werkende airconditioning.

Historische binnenstad deskundig gerestaureerd

De volgende ochtend verslapen we ons een beetje, maar gelukkig kunnen we tot 10 uur uitgebreid ontbijten, een buffet (met vis) uiteraard. Daarna gaan we het centrum verkennen. Na een klein half uur bereiken we dat, het blijkt er heel toeristisch te zijn met veel toerbussen die dagjesmensen uitspuwen. (Die blijken allen afkomstig te zijn van een cruise van P&O Ferry’s die net de stad aangedaan heeft.) We drinken sterke koffie op een terras bij de stadsmuur en aanschouwen al dat fraaie vrouwvolk dat voorbij komt paraderen. Daarna hangen we zelf de toerist uit. We beginnen met het bezichtigen van een oeroud kloostercomplex, althans wat er van over is van dit oudste gebouw van de stad. Een jonge student ontvangt ons. Er is alleen natuurlijk licht en waar het echt te donker is om iets te kunnen ontwaren, branden heel authentiek kaarsen. Daarna volgen een kleine orthodoxe kerk (we zijn er de enige bezoekers) en mooi gerestaureerde straten die ons naar de noordelijke stadsomwalling voeren. Vanaf de toren daar heb je uitzicht over het hele havencomplex. Door de poort van die Dicke Margaretha – toren keren we terug naar de binnenstad. We belanden er aan de westkant waar een hele rij oude stadstorens bewaard is gebleven. Die geven een romantische aanblik, niet voor niets laat een tweetal bruidspaartjes zich daar in hun mooiste outfit fotograferen.

     Ga naar de Fotocollage Straatjes

Burchtheuvel Tooma met kerken en kathedralen

Even later beklimmen we via trappen de burchtheuvel. Dit gedeelte van de stad wordt Tooma ofwel de bovenstad genoemd. Mooi uitzicht. De kleine, nauwe straatjes zijn vol P&O - toeristen. In de oude, witgesauste Toom-kerk hangen oude wapenschilden van hout en zijn de banken voor de gelovigen afgesloten met deurtjes. Elke adellijke familie had er zijn eigen plekje in de kerk. Het is er wel dringen geblazen. We lopen nog wat rond en zoeken de rust op. Weer een kop koffie en uitzicht, nu naar het zuiden vlak bij het kasteel. Daar gaan we niet naar binnen, het is vandaag veel te mooi weer en wandelen in de openlucht lijkt ons nu gepaster dan voortsjokken in een museum.

Stadhuis, vrijheidsplein en sterke koffie

Via ‘Kiek in de Kök’ (een stadsmuurtoren met een museum erin) dalen we af naar de benedenstad, waar we op het ruime Vrijheidsplein uitkomen. Veel restauratiewerk daar, inclusief het gotische stadhuis. Het doet denken aan al die Midden-Europese pleinen in Tsjechië, het stamt uit dezelfde periode. In een van de restaurants worden uitsluitend knoflookgerechten geserveerd; het ruikt er naar onze smaak zalig. Even verderop is een kerk in plastic gehuld. Zowel Clim als Jos komen gelijktijdig met de opmerking: “Is Cristo soms hier geweest?” Het wordt tijd om terug te keren naar het hotel om onze vermoeide ledematen te laten rusten. Onderweg drinken we een biertje op een Chinees terras. Chinese restaurants zijn we ondertussen overal op de wereld tegengekomen, dus ook hier, het bevreemdt ons niet.
 

‘s Avonds eten we in de buurt in een opmerkelijk clean restaurantje. Het personeel spreekt hier in Estland bijna altijd redelijk Engels. Na het eten drinken we zwarte koffie bij de keten 'Double Coffee', die moderne koffiehuizen zullen we ook in Letland tegenkomen. Het concept is eenvoudig en modern: imiteer op een eigen manier de Amerikaanse succesformule van ‘Starbucks’ (USA) en alles komt goed. Veel glas en staal in het interieur verwerken wil ook wel eens helpen. Het blijkt een van de duurdere gelegenheden van de Baltische staten te zijn, maar de service en de rondlopende serveersters zijn er uitstekend. Op de kamer kijken we naar ‘Full Metal Jacket’ op de tv. Jos gebruikt voor het eerst zijn dompelaartje om thee te zetten.
 

     Ga naar de Fotocollage Straatjes

Nationaal Openlucht Museum

Het is zaterdag. Nadat we ons aan het ontbijt bijzonder geërgerd hebben aan een stel luidruchtige Italiaanse papagelli, nemen we de auto en zoeken het bejubelde openluchtmuseum op. Dat ligt ten westen van de stad en zou gemakkelijk te vinden zijn. Maar nee hoor, juist de cruciale afslag staat niet aangegeven, zodat we ergens verderop aan de kust terecht komen. Jos vraagt in het Russisch de weg aan een jonge vrouw die een soort houten kiosk met “Продукты” (”producten”, ofwel levensmiddelen) drijft. Zij wijst hem op een kaart de juiste weg. Het boerendorp (want dat is het in feite) ligt op een landtong aan gene zijde van de Baai van Tallinn, de stad die men in de verte nog kan ontwaren. Voor de ingang staan bussen, dus de toeristen hebben dit plekje ook al ontdekt. We lopen er bijna twee uur rond en aanschouwen er de oude boerenstulpen, molens, dorpsschooltje, smidse, kerkje en zo meer. We bekijken een akkertje, varkens wentelen zich in de modder en een haan met een toom kippen stapt parmantig rond. Het is goed onderhouden en de bordjes zijn ook in het Engels gesteld. Hier en daar zit een vrouw te handwerken of worden oude ambachten uitgeoefend.

     Ga naar de Openluchtmuseum

Estland’s hoogste waterval

Twintig kilometer verderop ligt Keila Joa, een natuurpark aan zee. Daar ligt de hoogste waterval van het land, hij is wel zes meter hoog, wow! Als er veel waterafvoer is (bijvoorbeeld in de lente als al die sneeuw hier smelt) is deze cascade misschien wel een stuk spectaculairder, maar nu in de zomer doet hij wat tam aan. Desondanks is het een hele attractie in dit tamelijk platte land. De hoogste berg (‘heuvel’ zo je wilt) is net 300 meter hoog, nog lager dan onze eigen Vaalserberg. Er is ook een hangbrug. We blijven er niet lang rondhangen. Clim tikt bij het meisje van de parkeerplaats kleine muntjes op de kop.
 

Strafkamp en dronken jongelui

We rijden door naar het klooster Padise dat daar ook ergens in de buurt moet liggen. De wegen zijn redelijk goed hier en gelukkig erg leeg. In Tallinn zie je over het algemeen nieuwe auto’s van westerse makelij. We hebben er nauwelijks een oud Russisch merk op straat gezien. Kilometers lang rijden we door dennenbossen. Het klooster wil maar niet verschijnen. Jos informeert naar het klooster in het Russisch aan twee vrouwen langs de weg (‘не знаю', dat weet ik niet) en aan een jong stel bij een bushalte. Die zijn allebei al lazarus, maar weten wel dat er niet ver hiervandaan een ruïne ligt: ‘Кластер пе далеко'. De bushalte ligt hier niet voor niets: aan de overkant van de weg bevindt zich een terrein met barakken dat bewaakt wordt door bewapende wachtposten en geheel met prikkeldraad omheind is. Een gevangenis of een strafkamp, dat zal het wel zijn.
 

De kloosterruïne van Padise

Inderdaad doemt even later het dertiende-eeuwse klooster op, althans wat ervan overgebleven is. Dat is niet erg veel. We klauteren door de ruïne, kruipen over de gewelven van de kapel, duiken de kelders in en nemen vanaf de gerestaureerde toren de omgeving met zijn landerijen in ogenschouw. Bij een snelvlietend stroompje bivakkeert een stel jongeren. Men is er nog volop bezig met restauratiewerkzaamheden. Het klooster zou op de lijst van Unesco -monumenten staan, maar Jos betwijfelt dit zeer; hij heeft er nog nooit van gehoord of iets erover gelezen. We maken nog een paar foto’s en rijden terug naar Tallinn waar we pilsjes op het terras van ons hotel pakken. Het is vandaag weer warm geweest.
 

Britse basketballers voor Baltic Games

Aan het ontbijt verschijnen reusachtige kerels, de meeste zwart en van Caribische origine. Het is de nationale basketballploeg van Engeland die in het Balticum ‘friendly games’ spelen. Wedden dat zij van met name de Litouwers klop krijgen? (Die zijn namelijk al eens wereldkampioen geweest en hebben ooit de Amerikaanse profs van de NBA een poepie laten ruiken.) Te voet gaan we het oosten van de stad bekijken. We vergeten vooral niet onze paraplu’s mee te nemen, want het lijkt regenachtig weer te worden. We lopen door een wijk met oude, meestal vervallen huizen van hout, ze verkeren in verschillende stadia van verval. Sommige moeten er ooit heel fraai uitgezien hebben.

Monument: engel op zuil

We wandelen een brede allee af die uitkomt aan zee; op het einde ervan staat een indrukwekkend monument. Een engel op een hoge, rotsachtige zuil moet de vrijheid en onafhankelijkheid symboliseren en is tevens een huldebetoon aan de moedige Russische matrozen van rond 1900 die ergens in een zeeslag (tegen wie, Japan?) voor het vaderland zijn gevallen. In het parkje rondom zitten verspreid jonge Russischtalige alcoholisten te niksen. Van daaruit is het een fikse wandeling langs de kust terug naar het centrum van Tallinn. We hebben zicht op de haven, waar we welgeteld 8 joekels van cruiseschepen of ferry’s zien liggen. Onderweg drinken we prima koffie in een Grieks restaurant.
 

     Ga naar de Fotocollage Kerken

Nogmaals de oude binnenstad

Daarna lopen we nog eens de historische kern van de stad door. We bezoeken een drietal kerken, ook van binnen bekijken we ze. De protestantse kerk vinden we gezien haar soberheid het minst de moeite waard. In een Kohvik, een negentiende-eeuws koffiehuis (met Jugendstil - elementen), nemen we koffie en gebak. We moeten er voor de suiker 2 cent extra betalen… We nemen foto’s van de gerestaureerde patriciërshuizen. Jos pint nog eens duizend ‘kroonen’, eerder op de dag heeft hij dat ook al eens gedaan. We puffen uit met Bon Aqua (mineraalwater) op een terras. We zijn moe, we hebben al heel wat afgelopen. Jos heeft drie blaren onder zijn linkervoet en loopt een beetje mank. Clim is kribbig van vermoeidheid en de warmte. Via de Nationale Bibliotheek en nog wat monumentale gebouwen (o.a. kerken) keren we terug naar het hotel. Onderweg zien we hier en daar nog architectonische mastodonten uit het sovjet - tijdperk liggen. Ze lijken ons enigszins verwaarloosd. Pilsjes op het terras. ‘s Avonds eten bij de Chinees in de buurt. Jos geniet er van zijn “sweet and sour porc”, maar Clim eet er met lange tanden. We hebben vandaag zeker 15 km te voet afgelegd; gelukkig hebben we de paraplu’s nauwelijks nodig gehad.
 

MEER INFO TALLINN   /   Kaart van Tallinn

ONZE  ANDERE  REISVERSLAGEN

ALASKA   /  ARGENTINIË   /   AUSTRALIË   /  AVONTUREN  /  BALKANREIS  /  BELGIË  /  BELIZE   /  BULGARIJE  /  CANADA   /   CALIFORNIË   /   CHILI   /   CHINA   /   CUBA   /   CURAÇAO   /   CYPRUS   /   DENEMARKEN   /   DUITSLAND   /  ECUADOR   /   EGYPTE   /   ENGELAND   /  ESTLAND  /  FILIPPIJNEN  /  FINLAND   /  FOTOSITE  /  FRANKRIJK  / GRIEKENLAND  /  GUATEMALA   / HONGARIJE   /  INDIA  /  INDONESIË  /    IRAN  /   ISRAËL  /   ITALIË   /  JORDANIË   /   KRETA   /   KROATIË   /  LETLAND   /   LITOUWEN   /   MADEIRA   /   MALEISIË   /   MALLORCA   /  MALTA  /   MAROKKO   /   MEXICO YUCATAN   /   MEXICO  /  NEPAL   /   NEW YORK   /   NOORWEGEN   / OEKRAÏNE /   OEZBEKISTAN   /  OOSTENRIJK  /   PARAGUAY   /   PERU   /   POLEN   /  PORTUGAL  /   REISFOTO'S   / ROEMENIË   / RUSLAND   /   SCANDINAVIË   /   SICILIË   /   SINGAPORE   /   SLOVENIË   /  SLOWAKIJE /  SPANJE   /   SRI  LANKA   /   SYRIË   /   THAILAND   /  TSJECHIË   /   TUNESIË   /   TURKIJE   /   UNESCO - SITE   /   URUGUAY   /   USA    /  WERELDERFGOED  / ZUID-AFRIKA  /   ZWEDEN