Het internationale prentenmuseum, gewijd aan de gekleurde prenten en kinderprenten en aan de populaire prentkunst van de 16de eeuw tot heden, maakt deel uit van het Museum des Vosges (Vogezen), dat verschillende waardevolle oude schilderijen bezit, o.a. twee meesterwerken van Rembrandt (Portret van een dame op leeftijd) en Georges de La Tour (Job die door zijn vrouw bespot wordt); collectie Gallo-Romeinse oudheden; rijk tekeningenkabinet. Basiliek St-Maurice, 12de-15de eeuw. Vanuit het park van het kasteel (26 ha) mooi panorama. In de bibliotheek (op zondag en maandag gesloten) kostbare verluchte handschriften, 10de-15de eeuw, in 'gebeeldhouwde houten kabinetten', 18de eeuw. Mooi rosarium (500 variëteiten)

.

LORRAINE / LOTHARINGEN

Asymmetrische harmonie

Evenals in de rest van Oost - Frankrijk is het bosachtige landschap van Lorraine zuidwaarts georiënteerd.

Het gebied van Lorraine, tussen Champagne, Elzas, Henegouwen en Bour­gondië gelegen, is met uitzondering van de Vogezen verbonden met het Parijse bekken. Van het oosten uit zijn de geologische formaties van steeds meer recente datum, met een afwisselend harde en zachte bodem van kalksteen, mergel of klei. Het hydrografische netwerk heeft een noordoostelijke en noordwestelijke oriëntatie. Bij de opstuwing van de Vogezen in het Tertiair werd het plateau van Lorraine naar het westen afgeschoven, waardoor een golvend reliëf ontstond met zogenaamde cuestaheuvels. Tussen deze cuesta's liggen met klei bedekte depressies, die een uitstekend landbouwgebied vormen. Het reliëf is merendeels asymmetrisch, met een abrupt front en een geleidelijk aflopende helling.

Onder de bosrand van het hogere gedeelte liggen de dorpjes, en aan de voet van de hellingen zoeken beken en rivieren moeizaam hun weg naar de noordelijke laagvlakte. De Moezel wedijvert hier met de Maas, waarvan de Moezel in de loop der tijden enkele zijstromen annexeerde, om tenslotte de Rijn en niet de Maas als uitmondingsrivier te kiezen. In de richting van Elzas vindt men een meer golvend heuvelland, waar het gres door de mergel heen komt. Tussen de hoge reliëfvormen en de depressies liggen meer­tjes uit de gletsjertijd. Naar het oosten gaat het landschap geleidelijk over in de keten van de Vogezen.

 WETENSWAARDIGHEDEN

Hoofdplaats: Metz (124.00 inwoners)
Steden: Nancy, Thionville, Sarrebourg, Épinal, Bar–le-Duc, Lunéville, Verdun, Pont-à-Mousson
Rivieren en waterwegen: Meuse (Maas), Moselle (Moezel), Meurthe
Meer: Gérardmer

Wisselende bestemmingen

Lorraine is rijk aan bodemschatten en was lange tijd een door Frankrijk en Duitsland betwist gebied.

Het eigenlijke Lorraine of Lotharingen werd pas in de 8e eeuw gegrondvest, maar in vroeger eeuwen was deze landstreek al bevolkt door Keltische stammen - de Mediomatrici in het noorden en de Leuci in het zuiden. Tijdens de Pax Romana kwamen handel en nijverheid van de grond en begon ook de verstedelijking (Metz en Tou!). Bij het verdrag van Verdun in 843 werd het Karolingische rijk verdeeld en verwierf Lotharius het gebied tussen Rijn en Maas als zijn koninkrijk. Zijn Lotharingen werd een Duitse onderhorigheid en viel in 959 uiteen in twee hertogdommen.

 Na een lange periode van politieke intriges werd Hoog - Lotharingen bij het verdrag van Wenen in 1735 toegewezen aan de uit Polen stammende Stanislas Leszczynski, de schoonvader van Lodewijk XV. Het was een voorbode van de latere inlijving bij Frankrijk onder de naam Lorraine. Na de Frans - Duitse oorlog viel het gebied van 1871 tot 1918 weer aan Duitsland toe, als deel van Elzas - ­Lotharingen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het betwiste gebied door Hitler tijdelijk opnieuw met Duitsland verenigd. Na economische tegenslagen door de staalcrisis van 1960 zoekt Lorraine tegenwoordig zijn heil in de Europese Unie.

CIJFERS

Oppervlakte: 23.547 km2  /  Bevolking: 2,3 miljoen inwoners 
Bevolkingsdichtheid: 98 inwoners per km2 / Hoogste punt: 1247 m (Ballon d’ Alsace)