DABO

We rijden vandaag weer richting Vogezen. We zitten eigenlijk in het voorland van die bergen, dus waarom er niet even naar teruggereden? Als eerste attractie zoeken we de bekende scheepslift, de zogenaamde Plan Incliné op. We vinden hem niet direct omdat we weer eens kleinere wegen wilden volgen. Onze kaart was daar echter niet echt geschikt voor. We blijven er een uurtje, zien hoe de schepen omhoog worden getrokken in een bak met water, krijgen een rondleiding door de machinekamer en bekijken een expositie over de binnenvaart in een aan land getrokken rijnaak.

Onze volgende stop is de rots van Dabo. Die is wel interessant op de manier waarop hij boven het dorp uittorent. We drinken er koffie, heel goedkoop zelfs, dat hadden we in dit oord niet verwacht. Op de top ligt een kapel en de overblijfselen van een Keltisch heiligdom. Het uitzicht is goed, maar het is een beetje heiig.

We willen binnendoor naar de top van Grossmann, een hoge berg,  rijden, maar die is niet voor auto’s geschikt volgens de autochtonen in het café waar Jos nadere inlichtingen inwint. Via een omweg komen we toch bij een top en wel die van de noordelijkst gelegen pas Col de Donon (1053 meter). Het is er een beetje kil en eenzaam. Er liggen wat ruïnes van verdedigingswerken. We lunchen er provisorisch. De omgeving is wel erg mooi. Een snelle afdaling brengt ons tot vlakbij St. Dié, een plaats waar we enkele dagen eerder al zijn geweest. We hebben bijna geen benzine meer, een vriendelijke dorpeling zonder tanden probeert ons bij een benzinestation met onze credit card te helpen, maar die wordt niet geaccepteerd. Even verderop kunnen we gelukkig wel terecht. Per abuis betaalt Jos, wat Clim niet kan appreciëren.