|
|
BALLON D 'ALSACE
We zijn nog niet weg of het begint al te regenen. We laten ons daardoor niet ontmoedigen. Via de Route Nationale bereiken we Luxueil, waar we afbuigen naar het oosten in de richting van de Vogezen. We volgen een route uit een van onze reisgidsjes. Vanuit een breed rivierdal klimmen we omhoog naar een mistige hoogvlakte. Daar bevindt zich het land van de duizend meren (Pays de Mille Étangs). En inderdaad, hier liggen er genoeg. We ronden de Col de la Croix en dalen af naar het stadje St. Maurice sur Moselle. De Moezel ontspringt hier vlak in de buurt. Het is een plaatsje met een duidelijke toeristische infrastructuur, een beetje georiënteerd op skiën en langlaufen lijkt ons. Vlak achter het plaatsje bij La Thillot begint de goed begaanbare weg naar de top van de alom bekende Ballon d'Alsace, gelegen op een hoogte van 1247 meter. We bereiken hem in de mist, dus van enig weids uitzicht kan geen sprake zijn. We drinken er koffie in een bergrestaurant en dalen de berg aan de zuidkant af, waar het trouwens veel steiler is.
BELFORT
Belfort is strategisch gelegen en heeft dan ook een sterk fort, gebouwd door niemand anders dan… Vauban, de beroemde Frans vestingbouwer uit de achttiende eeuw. (Zie verderop) We zullen zijn naam nog vaker tegenkomen, ook en vooral op andere reizen door Frankrijk en België. Zelfs in Duitsland, de erfvijand, heeft hij forten en versterkingen gebouwd. We parkeren onze Ford Ka op een plein midden in het oude centrum, dat was dus gewoon mazzel hebben. We verkennen er het centrum, slaan broodjes en bier in bij de Monoprix Supermarché en proberen vergeefs met de auto het fort met de stenen leeuw te bereiken. We keren om en rijden de stad uit, waarna we op een parkeerplaats uitgebreid picknicken bij wijze van lunch. Dertig kilometer verderop begint bij Masevea de mooie bergweg de Route de Joffre. Deze weg in het Massif de Hundsruck is goed onderhouden en erg steil met veel haarspeldbochten. Clim kan hier als chauffeur zijn hart ophalen. Bij de top stoppen we even, maar er is vanwege de regen en mist weinig schoons te zien.
|
Zo rond vijf uur
komen we in het plaatsje Thann aan. Het is een oud
industriestadje, maar heeft nog een mooi vakwerkcentrum met een kathedraal die
eigenlijk veel te groot is voor zo’n klein stadje. Na enig zoeken vinden we een
hotel, Cicognes geheten. We zitten in het bijgebouw van dit uitstekende
tweesterrenhotel, dat eigenlijk een ster meer verdient. We eten die avond in
een sfeervolle ‘winstub’ o.a. choucroute. Die nacht evenwel wordt Jos weer eens
onpasselijk en begint over te geven, zoals zo vaak op vakantie. Hij blijft zo
twintig uur achter elkaar aan de gang. Hij heeft geluk dat hij de beschikking
heeft over een uitstekende accommodatie en dat hij regelmatig gebruik kan maken
van een opwekkende hete douche, waardoor hij zich een tijdje wat beter kan
voelen. 
