|
Vervolgens lopen we naar het centrum. Al gauw stoten we onverwacht op de
Hubertus Galerie, een winkelgalerij uit de negentiende eeuw waar zich
tegenwoordig vooral toeristisch ingestelde merkenwinkels hebben gevestigd. En
natuurlijk opvallend veel winkeltjes waar men Brussels kant, Brusselse wafels en
Belgische chocolade aan de man (en vooral vrouw) tracht te brengen. Ze doen
goede zaken, tot onze verbazing staan er voortdurend dichte rijen gegadigden
voor de open puien. Van daaruit keren we terug naar ons hotel om de bagage op te
halen.
De conciërge bestelt een taxi voor ons. De taxichauffeur rijdt echter een
heel stuk om, wat Jos in woede doet ontsteken. Hij koerst namelijk richting Gare
Midi, waar we helemaal niet hoeven te zijn: we moeten regelrecht naar het
centrum. De man geeft de conciërge de schuld en zet ons even later bij de Beurs
midden in het hart van Brussel af. Laten we dit maar als een misverstand
opvatten.

BOULEVARD ANSPACH
Het is een deftige brede flaneerstraat met de allure van een Parijse
boulevard. de laan die zich naar het zuiden voortzet als Maurice
Lemonnierlaan en naar het noorden als Adolphe Maxlaan,volgt de route
van de Zenne door de stad. De overkluizing van deze rivier was in
1871 voltooid, de boulevard werd in 1873 feestelijk geopend.
De
statige panden dateren merendeels uit de 17de eeuw. In de ingewanden
van de laan rijdt de metro, die vanaf de jaren 60 werd aangelegd. De
metrostations verdienen de aandacht om de kunstwerken waarmee ze
zijn versierd. Ze werden in de jaren ‘70 speciaal door een aantal
Belgische kunstenaars versierd.
|
 |
| |
|
| |
|
 |
SINT HUBERTUS
GALERIJ |
 |

 |