|
| |
Getijdenbaai en menhirs
We rijden langs de kust, maar veel van de zee zien we niet, die ligt nog een
kilometer of twee, drie verderop. In het dorp Plouescat rusten we op het
dorpsplein waar nog een originele overdekte markt staat. We kiezen een weggetje
dat ons langs de drooggevallen baai voert. Hier is het een en al toerisme wat de
klok slaat, dat moge duidelijk zijn: vakantiedorpen, campings, caravans, ga zo
maar door. We stoppen bij een soort duinen en gaan op zoek naar een dolmen die
hier ergens gesitueerd zou zijn. We treffen wel reusachtige rotspartijen aan en
een vluchthaventje voor vissers die zich in het getij hebben vergist. De menhirs
en het heuvelgraf van Kernic, dat uit 2.500 voor Christus zou stammen, kunnen we
niet vinden. In de prehistorie was het peil van de zee tien meter lager, zodat
de menhirs hier markante punten in het landschap vormden en niet onder water
liepen, wat nu bij springtij wel het geval is.
Om 17.00 uur keren we terug naar ons hotel, waar we de rest van de dag blijven.
ROSCOFF
Er bestaan kleurrijke verhalen over de zeehandelaars van Roscoff (3.700 inw.).
Ze zouden piratenactiviteiten niet schuwen; hun kennis van de verraderlijke
rotspartijen voor de kust benutten ze tijdens gevechten met Engelse schepen. Het
zeer milde klimaat en de gunstige ligging bij stranden hebben Roscoff niet
alleen bij de Fransen gewild gemaakt. De veerverbinding met het Engelse Plymouth
en het Ierse Cork leidt tot internationaal toerisme. Vooral Engelsen kopen
gretig panden aan dit deel van de Bretonse kust op. Reumalijders trekken ook
naar Roscoff, dat de eerste badplaats was met een instituut voor thalasso –
therapie. Aan de Place Georges - Tessier staat een zeebiologisch instituut, een
dépendance van de universiteit van Parijs.
De Vieux Port boeit het schildersoog. Een lange 18e-eeuwse dam beschermt de
haven tegen de zee. Boven de panden steekt de opengewerkte renaissancetoren van
de 16e-eeuwse Église Notre - Dame de - Croaz - Batz uit. De
zeeroversgeschiedenis uit de 16e-17e-eeuw wordt herdacht op de buitenmuur van de
gotische kerk. De schepen en kanonnen doen niet al te sacraal aan. Het interieur
is verrijkt met vier 17e-eeuwse altaarstukken, een dito orgelkast en een
18e-eeuwse preekstoel. Twee groen uitgeslagen knekelhuisjes geven de enclos een
stemmig effect. Aan de overzijde van de haven staat de Chapelle Ste- Barbe bij
Les Viviers, circa 5.200 m2 kweekbassins voor onder meer krabben en langoesten.
|
 |
 |
|
ROSCOFF
Roscoff, ooit de schuilplaats van beruchte kapers, is thans
bekend om het milde klimaat, voorjaarsgroenten en exotische
bloemen, mooie stranden en verfijnde hydrotherapiecentra.
Roscoff heeft ook een belangrijke vissersvloot voor schelpdieren
en het uitladen van de zeekreeft-trawlers in de oude haven is
altijd een fascinerend gezicht. De kleine Chapelle Ste-Barbe,
gebouwd op een dagzomende aardlaag bij de Pointe de Bloscon,
kijkt uit over de poelen met zeewater waar kreeften en krabben
worden bewaard. Verderop ligt de haven van Roscoff, vanwaar de
veerboten naar Plymouth en Cork vertrekken. Ten westen van de
vissers-en jachthaven loops de rue Amiral-Réveillère naar de
kerk.
Een overvloed aan bloemen verwelkomt bezoekers op het Ile de
Batz (per veer 15 minuten vanaf de haven). Rondom het eiland
liggen duinen en zandstranden en het verzamelen van zeewier is
een van de zeldzame traditionele bezigheden die nog be¬staan,
hoewel de zware wagens tegenwoordig door een tractor in plaats
van een paard worden getrokken. Bij de école de mer kunt u
zeekanoën en zeilen. Vanaf de vuurtoren aan de westzijde hebt u
een goed uitzicht. Veel mooie oude gebouwen in Roscoff zijn
gemaakt van grijze granietblokken
Aquarium
Het Musee Oceanologique is deels gewijd aan de plaatselijke
flora en fauna in zee, ondergebracht in enkele vijvers.
Église Notre-Dame-de-Kroaz-Batz
Deze 16de-eeuwse kerk heeft een opvallende renaissance-toren,
versierd met grappige, uit graniet gehakte lantaarns. Uitgehakte
schepen en geweren op de muren herinneren aan het kapersverleden
van de stad. Let op de 15de-eeuwse albasten retabel in de
rechterzijbeuk.
|
   |
