Even voor twaalf uur ‘s middags vertrekken we. Bij
het Ei van Sint Joost gaan we de autosnelweg op om die pas bij Leuven
weer te verlaten. Het laatste stukje naar Mechelen rijden over een
nationale weg, ongeveer 25 kilometer.
We kunnen niet direct het hotel vinden, maar na een kort rondje door de
stad komen we bij een herkenningspunt, waarna we het hotel zonder enige
moeite opsporen. Het ligt inderdaad midden in het centrum. Helaas wordt
er rondom heen driftig gebouwd, wat afbreuk doet aan de standing van dit
vrij nieuwe Novotel (what’s in a name…) We kunnen onze auto kwijt in de
parkeergarage onder het hotel tegen een tarief van 9 euro per dag.
Onze kamer blijkt nog niet klaar te zijn, we wachten een kwartiertje en
drinken ondertussen koffie in de bar. De kamer is verder in orde. Er
staan inderdaad twee bedden opgesteld (wat voor ons, herstel, Clim, een
prioriteit zo niet een essentie is), maar die zijn allebei tweepersoons,
zodat er maar weinig manoeuvreerruimte in de kamer over blijft. De
badkamer is niet echt groot, maar wel luxe en volgens de laatste
designinzichten. Zo zijn er twee douches (een in de badkuip) en is er
een aparte toiletruimte. Handig als je ‘s morgens met zijn tweeën haast
hebt, maar dat hebben wij doorgaans niet.
We gaan na drie uur de stad in en verkennen het centrum. Allereerst
natuurlijk de markt met het fameuze stadhuis en de Rombouts - kathedraal
die niet echt veel indruk op ons maakt. Mechelen is een bisschopsstad,
hier resideert zelfs een aartsbisschop, dus de kerk is belangrijk. De
toren ziet er echter plomp uit. ‘s Avonds kun je pas door de illuminatie
goed zien dat hij rondom mooi versierd is, maar overdag valt dat
nauwelijks op. Het is er niet druk op straat. Een groot gedeelte van de
binnenstad is autovrij gemaakt, eenvoudigweg door onder elke vrije
ruimte (markten en pleinen en zo) gigantische en dure parkeergarages te
bouwen. De bevolking is hier allerminst gelukkig mee. We lopen door tot
de Veemarkt, waar nog een interessante kerk te bewonderen valt, de Peter
en Paulus-kerk. Hij is wel erg slecht onderhouden.
Verder gaan we op zoek naar het biljartcafé van
oud-wereldkampioen en driebandenkoning Raymond Ceulemans. Jos durft te
zweren dat die op de markt lag, maar we vinden het etablissement niet meer
terug. Later horen we van een serveerster dat het café is opgeheven, onder
meer door verlies aan klanten door al die stadsverbouwingen. De winkeliers
schenen van de overheid weinig tot geen compensatie voor inkomstenderving
gekregen te hebben. We drinken koffie en een Duvel op een zonnig terras voor
we naar ons hotel aan het riviertje de Dijle terugkeren. Terwijl Clim alvast
uitrust van de vermoeienissen (nou ja), slaat Jos in de gloednieuwe
supermarkt MATCH drie flessen goedkope whisky, een eight pack Jupiler en een
Frans kaasje in.
We zorgen ervoor om tussen vijf en zes in de lobby terug te zijn. Men heeft
ons verteld dat er dan ‘happy hour’ is en dat willen nu eindelijk wel eens
meemaken. Bij elke bestelling krijgen we er één gratis. Dat worden dus twee
Leffes voor Clim en twee Geuzes Lambique voor Jos voor de prijs van één. De
andere dagen zullen we dit ritueel herhalen, zij het dat Jos zich dan
beperkt tot koffie..
Die avond eten we in een veredeld cafetaria Onder den Toren; men heeft er
een belendend pand omgebouwd tot eenvoudig restaurant. Het meisje dat ons
bedient is een van de rapste obers die Jos ooit heeft gezien. Hij plaatst
haar derde na een vliegensvlugge kebabboer in de Istanbulse wijk Beyoğlu en
een onnavolgbare ober in café Paris in Barcelona. Zij is studente geweest en
vertelt ons van alles over de stad. Clim heeft er halve haan besteld (en
twee keer salade) en Jos geniet van een grote portie Vlaamse hachee (een
soort zuurvlees). Natuurlijk ontbreken de 'fritten' niet. We lopen nog wat
door nachtelijk Mechelen rond. De rest van de avond brengen we op onze kamer
door, kijkend naar tv en lezend.
(Vervolg: we komen de volgende dag terug van een
uitje naar Leuven. Ga naar het verslag over
LEUVEN.)
Om vier uur zitten we op de terugweg naar Mechelen. Jos
loopt daar nog even de winkel van Jan de Slegte binnen. Beladen met boeken
(vooral over toerisme) keert hij terug. Het is lang geleden dat hij bij De
Slegte iets aangeschaft heeft. Clim neemt onderwijl een douche voordat hij
gaat genieten van zijn eerste biertje van die dag, geschonken tijdens het
‘happy hour’, een traditie die ons wel kan bekoren.
We kunnen die avond geen kebabzaak in de buurt vinden; Clim wil perse iets
in de trant van shoarma eten. Na een heel eind lopen belanden we in een
volksachtige buurt waar veel inwijkelingen (ofwel vreemdelingen, migranten)
wonen. Daar kunnen we terecht bij een Marokkaans cafetaria, Assada genaamd,
waar we de enige blanke bezoekers zijn. We bestellen er de duurste schotel
mixed grill. We worden er netjes bediend. Wel drie keer vraagt de ‘kok’ ons
of het gesmaakt heeft.
Voetbal is het trefwoord voor de rest van de avond. Nieuwbakken bondscoach
Marco van Basten en zijn squad moet het in de voorrondes van de Europese
Kampioenschappen in 2006 opnemen tegen Roemenië. Het Nederlands elftal wint
met 2-0, maar wij zijn niet echt gecharmeerd van het saaie, fantasieloze
spel van onze landgenoten, waarvan we overigens alleen maar de samenvatting
zien. We krijgen hier op de kabel SBS 6 niet door. Als alternatief bekijken
we hoe de Belgische Rode Duivels hun zwakke tegenstander Bosnië naar de
slachtbank voeren: 4-1. Het beeld op de tv was oorspronkelijk zeer slecht,
maar nadat Clim daarover bij de receptie geklaagd had, werd het euvel in no
time verholpen. Goede service!
Onze derde dag in Mechelen:
Na het ontbijt keren we terug naar de kamer. Het
motregent buiten, niet bepaald aanlokkelijk om erop uit te trekken. We
hadden als optie het Afrika Museum in Tervuuren bij Brussel, maar daar zien
we vanaf. We gaan weer even liggen om pas na twaalven wakker te worden. De
hele morgen verslapen! We hebben wel gehoord dat de poetsvrouw even
(vergeefs) binnen is geweest, maar dat heeft ons er niet van weerhouden door
te blijven pitten.
Enfin, we gaan toch maar de stad in. Gelukkig is het inmiddels droog en dat
blijft zo de hele dag. Jos vergeet zijn fotoapparaat mee te nemen en moet
het doen met zijn digitale cameraatje van inferieure kwaliteit. Allereerst
bezoeken we de oudste kerk van Mechelen, die ligt als het ware bij ons om de
hoek. We bereiken die langs de Dijle. De kerk is gesloten.
We lopen door en via de Kruidtuin (met een oude school) bereiken we het
centrum van de andere kant. We drinken koffie op een terras op de markt. Het
klaart op, zodat Jos toch nog enige redelijke opnames kan maken. We komen
langs het paleis van Margareta van Parma, dat echter gesloten is. Er woekert
gras tussen de tegels, dus het is al lang niet meer toegankelijk voor
publiek concluderen we daaruit.
We besluiten een rondje kerken te doen. Achtereenvolgens bezoeken we vier
kerken die er van buiten niet zo spectaculair uitzien, maar van binnen zijn
opgetuigd als waren het musea. Dat bevalt ons wel. We zien er zelfs een
beroemd drieluik van Rubens. Opvallend in al die kerken zijn de bijzonder
intensief bewerkte preek– en biechtstoelen, ware pareltjes van
houtsnijkunst! Het is Pasen, maar we treffen gelukkig geen diensten tijdens
onze rondgang. In elke kerk is een informatiestalletje met een oudere dame
erachter. Er wordt geen entree (inkom op zijn Vlaams) geheven. Het interieur
van de kerken is slecht onderhouden (veel afbladderende verf) en zijn
hoognodig toe aan een opknapbeurt.
We belanden uiteindelijk weer bij een Begijnhof, het Grote in dit geval (het
Kleine begijnhof was niet de moeite waard, hoewel er wel een groot gesloten
klooster nabij lag). Het kan uiteraard niet tippen aan dat van Leuven of
Brugge, maar heeft toch een zekere authentieke sfeer weten te bewaren. De
begijnhofkerk staat in de steigers. De bovenste helft is helemaal
gerestaureerd en gereinigd, een flagrante tegenstelling met de door weer en
wind (en luchtvervuiling) geteisterde onderste helft. De werkzaamheden zijn
ongetwijfeld goed bedoeld, maar het resultaat ziet er zo spiksplinternieuw
uit dat men gaat twijfelen aan de historische authenticiteit.
Om vijf uur zijn we uiteraard terug in het hotel, we willen niet veel van
het happy hour missen. Enkele uurtjes later zoeken we op de Vismarkt een
restaurantje, het wordt een eetcafé. Jos bestelt er Gentse waterzooi (een
met parelhoen gevulde soep), Clim neemt geen risico en kiest voor een
tournedos.
Terug op de kamer bekijken we op de televisie een interessante documentaire
over de zoektocht van de Spaanse conquistadores Orellano en Pizarro naar El
Dorado in Zuid-Amerika, een avontuur dat in de 16e eeuw in Peru begon en
ermee eindigde dat ze de Amazone ontdekten. Pizarro had toen inmiddels al
afgehaakt. Verder bekijken we een gemoedelijk Belgisch sportprogramma, o.a.
over de overleden voetbalcoach Mon, ofwel Raymond Goethals. Ook komen er 2
geschorste dopingzondaars uit het profcircuit wielrennen aan het woord,
waaronder Eddy Planckaert. Tenslotte bekijkt Clim nog een docudrama in het
kader van Pasen: The Gospel of John.
De betekenis van de stad als regeringscentrum spreekt duidelijk uit de
verschillende paleizen en Hoven, de indrukwekkende Kathedraal en de vele zeer
rijk versierde kerken.
De BEIAARDSCHOOL heeft grote naam in de wereld van de KLOKMUZIEK. Ook het
vakmanschap van de schrijnwerkers en de wevers stond op grote hoogte.
DE ST.ROMBOUTSKATHEDRAAL in Brabantse hooggotiek. Met de bouw is men
begonnen in de 13de eeuw,en de zeer kloeke 97m hoge toren (men begon er in 1452
aan) heeft men nog zeer aan lang gewerkt. De bouwmeesters (het geslacht
Keldermans) hadden als hoogte 167m bepaald, maar in 1578 is men daarop terug
gekomen. In deze toren hangt een beroemde BEIAARD met 49 klokken, waarvan de
zwaarste, de "SALVADOR", ruim 8800 kg weegt.
De Paleizen, woonhuizen, kerken en hoven zijn zo talrijk dat het bij de
opsomming van de belangrijkste moet blijven. Mechelen was de residentie van
MARGARETHA VAN OOSTENRIJK. In haar residentie, het HOF VAN SAVOYE in de
Keizerstraat, voedde zij de vier kinderen van Filips de Schone op. Zij gaf
Rombout II Keldermans opdracht tot het bouwen van een paleis (thans
gerechtshof); het was het eerste gebouw in de Nederlandse met een renaissance
invloed.
De GROTE MARKT,wordt beheerst door het STADHUIS (met de
bouw begonnen in 1526), de LAKENHAL (dateert van veel vroeger ) en de VLEESHAL
(laatgotisch), die één gebouwencomplex vormen, al hebben zij wat de stijl
betreft niets met elkaar gemeen.
SCHEPENHUIS (laatgotisch uit 1374)
HOF VAN BUSLEYDEN: laatgotisch ST.JANSKERK " De aanbidding der Wijzen"
door Rubens speciaal voor deze kerk gemaakt,bevindt zich hier in deze kerk. In
de O.L.V.Kerk hangt nog een schilderij van Rubens de " Wonderbare
Visvangst"(1620). De BRUSSELSE POORT is een overblijfsel van de 14de-eeuwse
stadsomwalling.
Het O.L.V.ZIEKENHUIS bezit een unieke verzameling houten beeldjes, het
werk van de begijntjes uit de 15de en 16de eeuw.
Wandelend door de straatjes toont de stad haar rijkdom aan schoons en men kan
dan niet het zware donkere bier, dat de naam "GOUDEN CAROLUS", draagt niet
versmaden. Wandel- en recreatiegebieden zijn er te over, o.a. het Domein
PLANCKENDAEL te Muizen, met in het wild levende dieren (ook de zieke dieren van
de Zoo in Antwerpen worden hier verpleegd).
MECHELEN
De aloude stad Mechelen was ooit de hoofdstad van de Nederlanden. Getuigen
daarvan zijn de kathedraal, de talrijke kerken en paleizen en kunsthistorische
schatten. Mechelen is ook bekend als tuinbouw- en meubelcentrum. St.-Romboutskathedraal
(Onder de Toren) : Brabantse hooggotiek (15de eeuw). De 97 m hoge toren is
een der mooiste van Europa, maar had volgens plannen 167 m hoog moeten worden.
In deze toren hangen twee beiaarden: de historische (oudste klok uit 1460) en de
hedendaagse, beide tellen 49 klokken. Fraai en rijk interieur: schitterend
hoofdaltaar (1665), beelden, Preekstoel, schilderijen (onder andere 'Christus
aan het kruis' door Antoon Van Dijck) en een aantal fraaie praalgraven.
Stadhuis (Grote Markt) : bestaat uit drie delen : rechts de gotische lakenhalle
(14de eeuw), in het midden het belfort (met zadeldak) en links het Paleis van de
Grote Raad (16de eeuw). In het interieur ziet u : gotische raadszaal,
beeldhouwwerk en schilderijen.
Koralenhuis (Nieuwwerk): hier kreeg de grootvader van Beethoven zijn muzikale
opleiding.
Aartsbisschoppelijk paleis (Wollemarkt): in de onmiddellijke omgeving ervan
staat het Toevluchtsoord van St.-Truiden (16de eeuw).
Hof van Busleyden (Frederik de Merodestraat): fraai complex in Italiaanse
renaissance (16de eeuw). Hier legden H. van Busleyden, Erasmus en Thomas Morus
de grondvesten van het College van de Drie Talen te Leuven. Thans stadsmuseum
(36 zalen, o.m. in verband met de Mechelse beiaard en de beiaardschool; ook het
originele 'Opsinjoorke').
Gerechtshof (Keizerstraat) : oudste West-Europese gebouw in renaissancestijl
(1507). Oud paleis van Margaretha van York, die er in 1510 kwam wonen. Zeer
fraai binnenplein.
Ook de Stadschouwburg (Keizerstraat) is een vroeger paleis van Margaretha van
York.
Begijnhof (St.-Katelijnestraat) sierlijke kerk uit de 17de eeuw.
Mechelse specialiteiten: meubelen, kunsttapijten, kant.
Wandeling
We starten met een stadswandeling om zo de mooie hoekjes van de binnenstad te
leren kennen en dat behelst meer dan alleen maar de Grote Markt en de St.-Romboutskathedraal.
Het Groot Begijnhof behoort tot het Werelderfgoed,ook het Klein Begijnhof mag
gezien worden. De Keizerstraat heeft ook nog twee prachtige paleizen. We
eindigen in het Stedelijk Museum Schepenhuis, het oude stadhuis van Mechelen en
nu ingericht als museum. De namiddag houden we vrij voor een bezoek aan het
Speelgoedmuseum, waar ook de relatie wordt gelegd met modern speelgoed. De
eerste dag besluiten we in het bijenteeltmuseum, uniek in Vlaanderen.
Akkoord dat we onze tweede dag starten in een groene omgeving? Hiervoor hebben
we drie keuzemogelijkheden. Met kinderen kun je gratis terecht in het
Natuureducatief centrum Tivoli waar een kinderboerderij is gelegen. Er is ook
het Provinciedomein Vrijbroek waar 45 hectaren natuurbeleving op je staan te
wachten. De kleinsten beschikken daar over een speel- en verkeerstuin. Misschien
blijf je liever in de binnenstad en begin je met een bezoek aan de kruidentuin,
eventueel gevolgd door een boottochtje op de Binnendijle. In ieder geval
behouden we de namiddag voor een bezoek aan Technopolis. Zowel jong als oud zal
hier met volle teugen genieten van de wonderen der natuur en de wetenschap. Als
bezoeker mag je niet alleen kijken maar ook experimenteren.
Mechelen
Na Leuven heeft Mechelen verreweg het meest te bieden. Op de Grote Markt
trekt het in verschillende stijlen gebouwde stadhuis de meeste aandacht.
Niet ver daar vandaan zijn de Korenmarkt, de Wollemarkt en Onder den Toren
eveneens mooie pleinen. De markante toren van de Sint Rombouts - kathedraal
is hèt herkenningsteken van de stad. Mechelen is "beiaardstad", met een
beiaardschool die wereldwijd leerlingen trekt. Overigens is ook het
interieur van de kerk een bezoek waard. Hetzelfde geldt voor de gotische St.
Janskerk, met een drieluik van Rubens, de barokke St. Pieter- en Pauluskerk
en de mooi gelegen OnzeLieve-Vrouwe over de Dijle, met eveneens een
drieluik van Rubens.
De Hof van
Busleijden en het Paleis van Margaretha van Oostenrijk (nu Gerechtshof)
hebben opvallend mooie binnenplaatsen. In de Hof is het interessante
stadsmuseum gevestigd. Meer stedenschoon vonden we aan de oevers van de Dijle
bij de Zoutwerf en de Haverwerf. Hoewel het Groot Begijnhof niet bij de mooiste
hoort, is het aardig genoeg om in een stadswandeling op te nemen.
Aan de rand
van het begijnhof ligt de : ambachtelijke brouwerij het Anker. Liefhebbers
kunnen de
Carolus - wandeling volgen; voor onderweg krijgt u drie waardebonnen mee
voor het proeven van de drie Mechelse bieren bij de deelnemende cafés of in
de brouwerij. Aardig om rekening mee te houden; zijn de Hanswijk-processie
op de zondag voor Hemelvaart en het bloemen- en groentecorso op de tweede
zondag in september.
Onze kamer blijkt nog niet klaar te zijn, we wachten een kwartiertje en
drinken ondertussen koffie in de bar. De kamer is verder in orde. Er
staan inderdaad twee bedden opgesteld (wat voor ons, herstel, Clim, een
prioriteit zo niet een essentie is), maar die zijn allebei tweepersoons,
zodat er maar weinig manoeuvreerruimte in de kamer over blijft. De
badkamer is niet echt groot, maar wel luxe en volgens de laatste
designinzichten. Zo zijn er twee douches (een in de badkuip) en is er
een aparte toiletruimte. Handig als je ‘s morgens met zijn tweeën haast
hebt, maar dat hebben wij doorgaans niet.
‘happy hour’, een traditie die ons wel kan bekoren.
