|
 |
 |
Dag 5
Ik maak een lange wandeltocht naar Lara, waar het strand ligt op 12 km afstand
van de stad. Onderweg maak ik foto's van de lage Düden - waterval die zich vanaf een
rotshelling in zee stort. In Lara is niks te doen, de meeste appartementen en
hotels staan leeg. Veel opschriften in het Russisch valt me op. Het strand is
ook al geen klap waard, ik snap niet dat mensen hier zo enthousiast over kunnen
zijn.
Via een andere weg loop ik terug. Ik ontwaar zowaar een zonaanbidster met blote
tieten, een Nederlandse zo blijkt. Achter een strandhuisje liggen Turkse pubers
naar haar te loeren. Onderweg drink ik thee in een tuin; vanwege mijn goede
Turks hoef ik er niet af te rekenen, dat is nog eens gastvrijheid. In Antalya beland ik in een verwaarloosde birahane
(gewoon café) waar ik ook al niet hoef af te rekenen. Ik weet niet meer het woord
voor tapbier en omschrijf het daarom maar als "bier uit dat fontein daar". Dat
vinden de drinkebroers om me heen erg grappig, vandaar dat gratis pilsje. De
ietwat komische ober heeft uit een boekje 5 zinnetjes Frans van buiten geleerd,
die blijft hij tot vervelens toe tegen me herhalen. Volgens de kroegbaas (de
'baba') gedraagt hij zich zo al jaren tegenover iedere buitenlander, ongeacht
nationaliteit. In het hotel is een uittocht aan de gang. Bijna alle aanwezige
Turkse gasten zijn verdwenen; samen met hun talrijke kroost zodat het nu een
stuk rustiger is in
de eetzaal. Ik eet samen met Mia en Frans, die al jaren in Turkije vakantie blijken te
nemen.
  
|
